Skarga kasacyjna w sprawie A.S. przeciwko ARiMR w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich została oddalona przez NSA z powodu braku wykazania błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego oraz niepodważenia ustaleń faktycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną G. Sp. z o.o., uznając, że zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów materialnych i procesowych są bezzasadne w świetle obowiązujących regulacji prawnych.

Legitymowanie się przez rolników tytułem prawnym do gruntów Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności bezpośrednich jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, nie narusza zasady równości oraz nie wymaga orzeczenia prejudycjalnego TSUE.

Nieznaczne przekroczenie liczby zwierząt w ramach dobrostanu krów mlecznych może nie naruszać zasad przyznania płatności, o ile organ właściwie oceni niezgodność w kontekście prawa unijnego i krajowego, nie nadużywając uznania administracyjnego względem producentów.

Naczelny Sąd Administracyjny, przy ocenie pochodzenia towarów, podkreśla, iż przeładunek w kraju trzecim nie wpływa na zmianę niepreferencyjnego pochodzenia towarów, gdy brak jest istotnego przetworzenia, a organy celne prawidłowo zastosowały środki antydumpingowe na towary z ChRL.

Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający tytułu prawnego do gruntu państwowego jako warunku do przyznania płatności, jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Oddala się skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że prawidłowe zastosowanie przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczących powrotnego wywozu wyklucza możliwość zastosowania tej procedury w przypadku, gdy towary pozostają na obszarze celnym Unii.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. uznając, że skarga nie wykazała naruszenia przepisów materialnych ani procesowych oraz że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia poprzednich rozstrzygnięć sądowych.

Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonane przez organ celny, połączone z brakiem dostatecznych dowodów eksportu przedstawionych przez zgłaszającego, jest zgodne z prawem. W przypadku braku wystarczających dowodów potwierdzających opuszczenie obszaru celnego, organ celny ma podstawy do unieważnienia zgłoszenia.

Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.

NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw do podważenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawidłowo zaakceptował ustalenia organu administracji w zakresie odmowy płatności rolnośrodowiskowej z uwagi na naruszenie wymaganych warunków.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie ustalenia sztucznych warunków podziału gospodarstwa dla uzyskania płatności rolnych, przy stwierdzeniu prawidłowości działania organu administracji i sądu I instancji.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.