Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w sytuacji braku zgromadzenia wszystkich wymaganych prawem dokumentów, w tym świadectwa homologacji, rażąco narusza przepisy prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.

Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej. Skutki społeczno-ekonomiczne rejestracji nie mogą być podstawą tolerowania oczywistych naruszeń prawnych.

Decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przez Starostę Wałbrzyskiego była zgodna z właściwością miejscową, gdyż nie wykazano nieważności z powodu naruszenia zasad określania miejsca zamieszkania, co uprawnia do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozbieżność pomiędzy zadeklarowaną a rzeczywistą ilością przewożonego towaru uzasadnia zastosowanie kary pieniężnej przewidzianej przez ustawę SENT, niezależnie od subiektywnych przesłanek winy, zgodnie z obowiązującą w systemie odpowiedzialnością obiektywną.

NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, rażące naruszenie prawa wymaga unieważnienia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej bez świadectwa homologacji, gdyż skutki społeczne nie mogą przeważać nad oczywistym naruszeniem przepisów prawa administracyjnego.

Rażące naruszenie prawa, przejawiające się w wydaniu decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.

Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.

Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w przypadku zwrotu należności celnych pobranych niezgodnie z prawem Unii Europejskiej, przysługują odsetki, mimo brzmienia art. 116 ust. 6 UKC, który winien być traktowany jako wyjątek od zasady ogólnej prawa unijnego.

Brak podobieństwa między znakami GRIPEX a TOTAL GRIP wyklucza ryzyko konfuzji, zwłaszcza w obliczu różnic koncepcyjnych i słabej zdolności odróżniającej elementu 'GRIP', uzasadniając rejestrację zgłoszonego znaku.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.

NSA stwierdził, że odmowa wypłaty odsetek za nienależne cła jest sprzeczna z zasadami zwrotu nienależnych świadczeń według prawa unijnego. Zwrot ten powinien zostać dokonany z odsetkami, gdy pobór działań celnych był niezgodny z prawem UE.

W przypadku zwrotu nadpłaconego cła pobranego z naruszeniem prawa Unii, organy celne obowiązane są zwrócić także odsetki, pomimo uregulowań UKC wyłączających takie zobowiązanie.