Refundacja wywozowa na mięso wołowe nie może zostać uznana za należną, jeśli przynależność wspólnotowa mięsa nie jest jednoznaczna ani udokumentowana zgodnie z przepisami."

Skarga kasacyjna, która nie skutkuje obaleniem stanu faktycznego nie może prowadzić do uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego; ponadto, dokumenty niezgodnie z przepisami prawa nie mogą być uznane za urzędowe.

Decyzje administracyjne utrzymujące w mocy ustalenia o nienależnych refundacjach wywozowych są prawidłowe, gdy nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia towaru ze Wspólnoty, co wyłącza przyznanie refundacji, nawet przy zarzutach proceduralnych. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

NSA orzekł, że art. 165b Ordynacji podatkowej nie stosuje się w postępowaniach dotyczących kar pieniężnych zgodnie z ustawą SENT; postępowanie administracyjne musi opierać się na regulacjach własnych systemu monitorowania przewozu towarów.

Skarżącego właściwie skierowano na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z uwagi na przekroczenie punktów karnych, mimo błędnego wskazania podstawy prawnej w decyzji, co pozostało bez wpływu na jej zasadność i ważność.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona, a nałożenie kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów (SENT) uznane za zgodne z prawem. Uzna się prawidłowość metodologii ustalania klasyfikacji taryfowej oraz brak przesłanek do zmiany decyzji organu skarbowego i sądu I instancji.

Refundacje wywozowe przyznawane są wyłącznie na produkty jednoznacznie uznawalne jako pochodzące ze Wspólnoty, a ich weryfikacji dokonuje się zgodnie z wymogami wspólnotowymi, co prowadzi do uznania za nienależne refundacji wypłaconych bez wykazania spełnienia tych kryteriów.

Zasady klasyfikacji taryfowej towarów przywożonych na obszar celny Unii Europejskiej zostały przez organy celne i sądy administracyjne prawidłowo zastosowane. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wykładni prawa dokonaną przez organy administracji skarbowej oraz sąd I instancji, utrzymując decyzję w mocy.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.

Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

W postępowaniu dotyczącym egzaminu notarialnego, negatywny wynik egzaminu jest prawidłowy, jeśli praca egzaminacyjna wykazuje braki merytoryczne uniemożliwiające samodzielne wykonywanie zawodu notariusza, a postępowanie odwoławcze przed Komisją Egzaminacyjną II stopnia uwzględnia zasady prawa. Skarga kasacyjna bezpodstawna, jeśli nie wykazano naruszenia proceduralnego ani materialnego prawa.