Oddalenie skargi kasacyjnej wniesionej przez P.S. od wyroku WSA w Lublinie w sprawie nałożonej kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. NSA uznał zarzuty za nieuzasadnione, podtrzymując ocenę legalności decyzji organu administracyjnego i wyroku sądu pierwszej instancji.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego w związku z popełnieniem najpoważniejszych naruszeń przepisów transportowych jest proporcjonalną reakcją organu administracji państwowej, nawet gdy naruszenia miały miejsce na terenie Wielkiej Brytanii, która wówczas była członkiem UE.

W granicach określonych skargą kasacyjną sąd stwierdził, że urządzanie gier na automatach przez spółkę "T." Sp. z o.o. bez wymaganego zezwolenia narusza ustawę o grach hazardowych, a losowy charakter gier uzasadniał nałożenie kary pieniężnej bez stosowania instytucji odstąpienia od jej nakładania.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego bez spełnienia wymogów konstrukcyjnych oraz formalnych (zgłoszenie pojazdu do licencji, wyposażenie kierowcy) skutkuje zasadnym nałożeniem kary pieniężnej przez organ administracyjny.

Wykonywanie transportu drogowego obejmuje nie tylko fizyczne świadczenie usługi przewozu osób, ale również składanie oferty takiej usługi poprzez poruszanie się oznakowanym pojazdem przygotowanym do przewozu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 u.g.h. za urządzanie gier o charakterze losowym na automatach bez koncesji, uznając, iż ekspertyment celno-skarbowy stanowił wystarczającą podstawę do wyroku.

Jeżeli automaty służą do urządzania gier z elementem losowości, prowadzenie takich gier poza kasynem bez koncesji stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Minister Finansów nie planuje wprowadzenia obligatoryjnego 30-dniowego terminu płatności faktur i możliwości rozliczania VAT wyłącznie od faktycznie opłaconych faktur. W kwestii skrócenia terminu płatności faktur do 30 dni, Ministerstwo wyjaśnia, że trwają prace legislacyjne na poziomie Unii Europejskiej.

Organ administracyjny obowiązany jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie statusu nieruchomości podlegającej przekształceniu, w szczególności w przypadku nieruchomości częściowo uznanych za drogi publiczne, celem ustalenia ich przynależności i zgodności z faktycznym stanem prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyłącza możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia VAT z tytułu importu towarów. Deklaracje korygujące są dopuszczalne i wiążą się z podstawowym prawem podatnika do samoobliczenia podatku.

Art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości skorygowania deklaracji VAT w odniesieniu do importu towarów, a prawo to przysługuje na ogólnych zasadach z art. 81 o.p., chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Organy podatkowe nie mogą ograniczać tego prawa bez wyraźnej podstawy prawnej.

Udział organizacji społecznych w postępowaniach administracyjnych, nawet w przypadku działalności konkurencyjnej, jest uzasadniony interesem społecznym, zwłaszcza kiedy ich celem jest doskonalenie standardów świadczenia usług publicznych i ochrona konsumentów.

Fakt nominacji sędziego przez Prezydenta na wniosek KRS, ukształtowanej ustawowo, nie wystarcza do podważenia niezawisłości i bezstronności składu orzekającego, jeśli brak innych szczególnych okoliczności kwestionujących te wartości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieuprawnione jest wykluczenie prawa do korekty deklaracji podatkowej wynikające z art. 33a ustawy o VAT, powołując się na domniemane odstępstwo od ogółu regulacji, tym samym uchylił decyzje organów niższych instancji.

Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.

Sąd uznał, że organizowanie gier hazardowych bez wymaganych zezwoleń, traktowanych jako gry zawierające element losowości, podlega sankcjom zgodnie z ustawą o grach hazardowych, a przeprowadzony eksperyment jest zgodny z wymogami dowodowymi.