Art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości skorygowania deklaracji VAT w odniesieniu do importu towarów, a prawo to przysługuje na ogólnych zasadach z art. 81 o.p., chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Organy podatkowe nie mogą ograniczać tego prawa bez wyraźnej podstawy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieuprawnione jest wykluczenie prawa do korekty deklaracji podatkowej wynikające z art. 33a ustawy o VAT, powołując się na domniemane odstępstwo od ogółu regulacji, tym samym uchylił decyzje organów niższych instancji.

Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.

Podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji podatkowej z tytułu importu towarów na zasadach art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, co wynika z postanowień art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej; ograniczenia tego prawa są niedopuszczalne bez wyraźnego zapisu ustawowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, podatnik ma prawo do skorygowania deklaracji VAT, jeżeli prawo nie stanowi inaczej, co obejmuje deklaracje dotyczące importu towarów zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym w okresie 1 lipca 2020 r. – 6 września 2021 r., podatnik miał prawo do korekty deklaracji VAT w zakresie nieujętego w niej podatku importowego na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wyklucza możliwości korekty deklaracji podatkowej, w której nie rozliczono w pełni podatku z tytułu importu towarów, co wynika z uregulowań art. 81 § 1 o.p. umożliwiających korektę deklaracji, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2025 r. (sygn. II GZ 608/24) oddalił skargę Prezydium NRA o wznowienie postępowania. Samo powołanie sędziego przez KRS, ukształtowaną w 2017 r., nie stanowi podstawy do wznowienia, bez wskazania dodatkowych okoliczności podważających jego niezawisłość.

Posiadacz zależny lokalu, w którym umieszczono niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność finansową, nawet jeśli podnajął część lokalu osobie trzeciej. Odpowiedzialność za lokal spoczywa na posiadaczu formalnym.

NSA przyjmuje, iż automaty umożliwiające uczestniczenie w grach o charakterze losowym, zgodnie z ustawą o grach hazardowych, wymagają spełnienia formalnych wymogów koncesyjnych, niezależnie od poglądów zarządcy co do charakteru gry. W konsekwencji, brak spełnienia tych wymogów uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier na automatach bez koncesji jest zgodna z przepisami ustawy o grach hazardowych, a kontrola celno-skarbowa nie naruszała terminu proceduralnego.

Brak wyraźnego zakazu korekty deklaracji podatkowej w art. 33a ustawy o VAT nie wyłącza prawa podatnika do skorygowania deklaracji na podstawie art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych oraz umorzeniem postępowania.

Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Podatnik nie traci prawa do korekty deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a u.p.t.u., jeśli nie spełnił wymogu terminowego rozliczenia VAT z tytułu importu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co deklaruje Ordynacja podatkowa.

Prawo podatnika do korekty deklaracji podatkowej wynika z art. 81 Ordynacji podatkowej, a przepisy art. 33a ustawy o VAT nie wyłączają tego prawa, nawet przy stosowaniu procedury uproszczonej w rozliczeniu podatku z tytułu importu towarów.

Organizowanie gier na automatach zawierających element losowości bez koncesji lub zgłoszenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych i uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wykluczał prawa do korekty deklaracji podatkowej w okresie przed wprowadzeniem ograniczeń, co oznacza, że korektę można przeprowadzić zgodnie z zasadami ogólnymi ordynacji podatkowej. Limitacje tego prawa muszą być wyraźnie określone przez ustawodawcę.

Sąd potwierdza, że urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji skutkuje administracyjną karą pieniężną w wysokości określonej przepisami ustawy o grach hazardowych. Skarżący, angażując się w ten proceder bez wymaganych zezwoleń, podlega odpowiedzialności bez możliwości miarkowania kary.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.

Samo powołanie sędziego na wniosek zmienionej ustawowo Krajowej Rady Sądownictwa nie stanowi wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania, o ile brak dodatkowych przesłanek naruszających niezawisłość i bezstronność orzekania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że automaty do gier typu "FINDER" oferują gry hazardowe o charakterze losowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty proceduralne dotyczące rzetelności dowodów uznano za niezasadne.

Podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT z tytułu importu towarów, chyba że wyraźnie zabraniają tego przepisy szczególne. Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT, w stanie prawnym przed wrześniem 2021 roku, nie odbierał tego uprawnienia. NSA uchylił decyzje administracyjne, dając pierwszeństwo zasadzie korekty deklaracji podatkowej.