Naruszenie obowiązku wprowadzenia prawidłowej kategorii pojazdu do urządzenia poboru opłat, powodujące pobranie opłaty zaniżonej, jest odrębnym deliktem jednoczynowym skutkowym przy każdym przejeździe przez punkt poboru opłat. Nie pozwala to na zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., lecz nie wyklucza odstąpienia od kary na podstawie art. 189f § 2 pkt 1 k.p.a., jeżeli strona następczo uiści różnicę

Naruszenie obowiązku wprowadzenia prawidłowej kategorii pojazdu do urządzenia poboru opłat, skutkujące zaniżeniem opłaty za konkretny przejazd, stanowi odrębny delikt jednoczynowy skutkowy i nie podlega kwalifikacji jako naruszenie wieloczynowe z uwagi na wspólny moment jego ujawnienia. Nie wyłącza to jednak zastosowania art. 189f § 2 pkt 1 i § 3 k.p.a., gdy zobowiązany następczo uiści różnicę między

Naruszenie obowiązku wprowadzenia prawidłowych danych o kategorii pojazdu do urządzenia poboru opłat stanowi odrębny delikt skutkowy przy każdym przejeździe i nie może być kwalifikowane jako naruszenie wieloczynowe wyłącznie dlatego, że zostało ujawnione podczas jednej kontroli. Nie wyłącza to jednak możliwości usunięcia skutków naruszenia przez następcze uiszczenie brakującej części opłaty, co wymaga

Dwuletni termin określony w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym jest materialnoprawnym terminem wykonania kompetencji organu do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i zostaje zachowany przez wydanie decyzji przed jego upływem. Dla oceny dochowania tego terminu irrelewantna pozostaje data doręczenia decyzji stronie; doręczenie wyznacza jedynie moment związania organu jej treścią

Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. należy interpretować zgodnie z art. 9a dyrektywy 1999/62/WE, co nakazuje organowi badać proporcjonalność administracyjnej kary pieniężnej do wagi naruszenia oraz indywidualnych okoliczności sprawy. Przy ryczałtowej karze za błędną kategorię pojazdu w viaBOX organ nie może automatycznie wykluczyć odstąpienia od sankcji, zwłaszcza gdy niedopłata jest marginalna, a liczne jednorodne

O kwalifikacji przewozu osób jako przewozu regularnego przesądzają jego publiczny i odpłatny charakter, wykonywanie w określonych odstępach czasu oraz po ustalonej trasie, a nie liczba przystanków, wywieszenie rozkładu jazdy ani bezpośrednie prowadzenie sprzedaży biletów przez przewoźnika. Cykliczne kursy dostępne dla nieoznaczonego kręgu pasażerów wymagają zezwolenia, a ich wykonywanie bez zezwolenia

W przypadku zryczałtowanej kary pieniężnej za naruszenie obowiązków związanych z opłatą elektroniczną art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi instrument zapewniający realizację zasady proporcjonalności. Organ ma obowiązek indywidualnie ocenić wagę naruszenia według kryteriów z art. 189d k.p.a., w tym wysokość niedopłaty, okoliczności ujawnienia naruszeń oraz usunięcie stanu niezgodnego z prawem przed wydaniem

Przy stosowaniu administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązków związanych z elektronicznym poborem opłat organ ma obowiązek dokonywać prounijnej wykładni art. 189f k.p.a., zapewniającej realizację zasady proporcjonalności z art. 9a dyrektywy 1999/62/WE. Zryczałtowany charakter kary ustawowej nie zwalnia organu z indywidualnej oceny znikomej wagi naruszenia, obejmującej także dysproporcję

Przedsiębiorca wykonujący drogowy przewóz odpadów nie może skutecznie powołać się na przesłankę egzoneracyjną z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., gdy brak widocznego oznakowania pojazdu tablicą „ODPADY” wynika z nieodwrócenia lub niewłaściwego umieszczenia tablicy przez kierowcę. Zachowanie kierowcy pozostaje w sferze organizacyjnej przewoźnika i wymaga wdrożenia skutecznych procedur kontrolnych.

Przy administracyjnej karze pieniężnej ustalonej w sztywnej wysokości za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., interpretowany z uwzględnieniem art. 189d k.p.a. oraz art. 9a dyrektywy 1999/62/WE, stanowi mechanizm zapewniający proporcjonalność sankcji. Organ ma obowiązek wszechstronnie zbadać wagę naruszenia, jego okoliczności oraz fakt usunięcia stanu niezgodnego

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne a wynagrodzenie dla fotografów.

Zmiany wzorów pełnomocnictwa ogólnego w sprawach podatkowych PPO-1 oraz zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tego pełnomocnictwa (OPO-1) są spowodowane zmianami wprowadzanymi od 1 października 2026 r. do ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (dalej: Ordynacja podatkowa).

Ustalenie tytułu do ubezpieczeń społecznych - zbieg tytułów.

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia a ekwiwalent wypłacany z tytułu ponoszonych kosztów prania odzieży roboczej.

Wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa Polska wdrożyła unijną dyrektywę NIS 2, znacząco rozszerzając zakres regulacji dotyczących cyberbezpieczeństwa. Nowe przepisy obejmują zarówno sektory o wysokim stopniu krytyczności, jak i sektory uznane za ważne, w tym wiele branż dotychczas znajdujących się poza reżimem KSC. Przedsiębiorcy muszą samodzielnie ocenić