Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności przez spadkobierców ustawowych uprawnia do zwolnienia z opłaty przekształceniowej. Takie rozstrzygnięcie wynika z wykładni art. 8 pkt 2 lit. a ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego.

NSA oddalił skargę kasacyjną Przewodniczącego KRRiT, stwierdzając bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku Fundacji jako rażące naruszenie prawa, uzasadniającą nałożenie grzywny i sumy pieniężnej.

Organ administracyjny pozostaje w obowiązku procesowym rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej w trybie art. 31 § 1 k.p.a. Niedopełnienie tego obowiązku, jako bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, uzasadnia wymierzenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej.

NSA orzekł, że zastrzeżenia co do zdrowia kierowcy, oparte na opinii psychiatrycznej, uzasadniają skierowanie na badania lekarskie w celu ochrony bezpieczeństwa ruchu drogowego. Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak naruszeń proceduralnych.

Postępowanie administracyjne, którego wszczęcie wynika z żądania organizacji społecznej, musi być zakończone formalnym postanowieniem. Bezczynność w tym zakresie, szczególnie rażąca, podlega ocenie sądu administracyjnego, co uzasadnia nałożenie sankcji na organ.

W przypadku bezczynności organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, sądy administracyjne są uprawnione do uznania takiej bezczynności za rażące naruszenie prawa oraz nałożenia grzywny, gdy naruszenie to skutkuje niezałatwieniem sprawy w terminach ustawowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nierozeznanie żądania organizacji społecznej o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu przez organ administracji publicznej stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa wymagającym formalnego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Przewodniczącego KRRiT, podtrzymując decyzję WSA o stwierdzeniu rażącej bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku Fundacji B., a także utrzymując nałożone sankcje finansowe.

Zaniechanie uznania wniosku organizacji społecznej za skuteczne żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 53 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi bezczynność Przewodniczącego KRRiT, uzasadniając przyznanie grzywny i sumy pieniężnej sądowej.

Przewodniczący KRRiT pozostawał w bezczynności, nie zapewniając wymaganej formy rozstrzygnięcia administracyjnego, co uniemożliwiło skuteczność kontroli sądowej i skorzystanie ze środków odwoławczych.

Dla uzasadnienia unieważnienia zgłoszenia celnego kluczowe jest rzeczywiste wyprowadzenie towaru poza obszar celny UE, a samo formalne potwierdzenie wywozu w systemie AES nie jest decydujące, szczególnie w kontekście dowodów braku fizycznego opuszczenia Unii.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak datacji oświadczenia skarżącego nie wpływa na decyzję organu o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, a w decyzjach sądu I instancji nie popełniono naruszeń wpływających na wynik rozstrzygnięcia.