Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.

Zaskarżenie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w toku postępowania egzekucyjnego.

Od 8 lipca 2026 r. Państwowa Inspekcja Pracy uzyska uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych o przekształceniu nieprawidłowo zawartych umów cywilnoprawnych w umowy o pracę. Wydanie takiej decyzji będzie jednak poprzedzone poleceniem usunięcia naruszeń dotyczących zawarcia nieprawidłowej umowy – jeżeli to nie nastąpi, dopiero wówczas zostanie wydana decyzja PIP. Pracodawcy będzie przysługiwało

Osoba pełniąca funkcję członka zarządu osoby prawnej, urządzającej gry hazardowe bez koncesji, podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od jej aktywnego zaangażowania w delikt, gdy wykazano zaistnienie koniecznych przesłanek odpowiedzialności.

Posiadacz samoistny lokalu ponosi odpowiedzialność administracyjną za umieszczenie tam niezarejestrowanych automatów do gier, nawet gdy część lokalu wydzielona jest na podstawie umowy, o ile nie skutkuje to zmianą statusu samoistnego posiadania.

W świetle art. 165b § 1 O.p. nie przedawnia się wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary z ustawy SENT. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie w przypadkach uzasadnionych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Decyzja organu została podtrzymana, a kara uznana za proporcjonalną.

Dla powstania odpowiedzialności przewoźnika transportującego odpady wystarczające jest stwierdzenie przewozu bez dokumentu potwierdzającego rzeczywisty rodzaj odpadów. Brak zgodności dokumentów BDO z rzeczywistym stanem odpadów uzasadnia nałożenie kar administracyjnych, niezależnie od przypisania winy przewoźnikowi.

W postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków przewidzianych ustawą SENT art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania, gdyż kontrola przewozu towarów nie jest kontrolą podatkową, a ustawa SENT wyczerpująco reguluje przedawnienie nałożenia kary. Odstąpienie od kary wymaga wykazania szczególnych okoliczności dotyczących ważnego interesu strony lub interesu

W postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy SENT nie stosuje się art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż kontrola drogowego przewozu towarów nie jest kontrolą podatkową, a ustawa SENT odrębnie reguluje przedawnienie nałożenia kary. Odstąpienie od sankcji na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy SENT ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania zindywidualizowanych

Posiadacz zależny lokalu prowadzącego działalność handlową nie uwalnia się od odpowiedzialności z art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h. przez oddanie w podnajem niewyodrębnionej fizycznie części jego powierzchni, w której umieszczono niezarejestrowany automat do gier. Odpowiedzialność ta nie wymaga wykazania, że posiadacz urządzał gry, a ustawowo określona kara 100 000 zł od automatu nie podlega miarkowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nakładaniu kar na podstawie ustawy SENT, a wezwanie do stawienia do kontroli jest prawidłowe, gdy przesłane z numerem referencyjnym. Skarga kasacyjna U. w T., L. została oddalona.

Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy SENT, na przewoźnika można nałożyć karę pieniężną za niezapewnienie ciągłego przekazywania danych geolokalizacyjnych pojazdu przewożącego towary. Kara 10.000 zł jest proporcjonalna i nie narusza interesu publicznego, nawet przy formalnym naruszeniu.

Członek organu zarządzającego ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, mimo braku jego czynnego udziału, jeżeli pełnił funkcję w czasie ujawnienia działania bez koncesji. Ostateczność decyzji przeciwko spółce determinuje wykładnię.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT. Kontrola przewozu towarów jest odrębna od kontroli podatkowej.

Wykonywanie przewozu osób bez wymaganej licencji oraz pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych, z wykorzystaniem aplikacji pośredniczącej, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Na podstawie przepisów ustawy SENT, przepisy art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania w sprawach dotyczących kar pieniężnych za naruszenie tej ustawy. Obowiązek przedstawienia środka transportu do kontroli celnej jest skutecznie nakładany poprzez wezwanie przesyłane z numerem referencyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia ustawy o SENT, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego czy proceduralnego. Odstąpienie od kary miało miejsce jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co w tym przypadku nie miało zastosowania.