Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz wyrok WSA były zgodne z prawem. Przewóz realizowany przez aplikację Uber nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej, a argumenty skargi kasacyjnej nie przemawiały za zmianą tego rozstrzygnięcia.

Przewóz osób za pośrednictwem aplikacji Uber, realizowany pojazdem niespełniającym warunków konstrukcyjnych określonych dla przewozu okazjonalnego, nie stanowi przewozu okazjonalnego w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych winna przybrać formę decyzji administracyjnej, co umożliwia wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia.

Skarżący, wykonując usługę przewozu drogowego, spełniał przesłanki administracyjnego deliktu określonego w ustawie o transporcie drogowym. Nałożona kara pieniężna była zgodna z przepisami, a skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia.

31 maja 2026 r. wejdzie w życie zmiana art. 10a ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: ustawa o KRS). Polega ona na uregulowaniu kwestii pozyskiwania tzw. newslettera KRS przez aplikację mObywatel. Jest to dodatkowe rozwiązanie skierowane do podmiotów zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym, wprowadzone w celu zapobiegania procederowi tzw. kradzieży spółek.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego (indeksowanego) do waluty obcej oraz stanowiącego integralną część umowy regulaminu, przewidujące przeliczanie kwoty wypłacanego kredytu oraz wysokości rat kapitałowo-odsetkowych według kursów walut wyznaczanych jednostronnie przez bank bez określenia obiektywnych, weryfikowalnych kryteriów ich ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu

Koszty najmu mieszkań w większości polskich miast nie uległy w 2025 r. dużym zmianom, ale atrakcyjność najmu w porównaniu z zakupem własnego mieszkania wyraźnie się pogorszyła – oceniają eksperci Rankomat.pl i Rentier.io.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, podlegająca stwierdzeniu nieważności z powodu braku homologacji UE, jest zgodna z prawem, co potwierdza jej rażące naruszenie przepisów o dopuszczeniu pojazdu do ruchu.

Decyzja o rejestracji pojazdu, która nie spełnia wymogów formalnych związanych z homologacją typu UE dla nowo dopuszczanego do ruchu pojazdu, narusza przepisy prawa w sposób rażący i podlega stwierdzeniu nieważności zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rejestracja pojazdu niezgodna z wymogami homologacji stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności. Organy administracyjne i sądy zastosowały w tym zakresie przepisy prawa krajowego i unijnego prawidłowo, a brak wymaganych dokumentów uniemożliwia uznanie legalności rejestracji.