Zaniechanie złożenia wniosku kontynuacyjnego oraz informacji o dalszej realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego skutkuje ustaleniem kwoty nienależnie pobranych płatności, a tymczasowy areszt nie stanowi okoliczności 'siły wyższej', która zwalnia z tego obowiązku.

Brak usprawiedliwionych podstaw w skardze kasacyjnej do uchylenia decyzji organu i wyroku WSA utrzymujących karę pieniężną; odpowiedzialność w transporcie drogowym ma charakter obiektywny. Zgłoszone okoliczności nie wykazały wpływu Covid-19 na zasadne zastosowanie przesłanek egzoneracyjnych.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu jako niezasadna, gdyż w rozpoznawanej sprawie nie wykazano podstaw do odstąpienia od nałożenia kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, a argumenty podnoszone w skardze nie podważają zgodności z prawem decyzji GITD ani wyroku sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie można przypisać odpowiedzialności za naruszenia związane z brakiem badań lekarskich osobom niezarządzającym bezpośrednio przewozami, utrzymując wyrok uchylający sankcję nałożoną na S.W. przez organy administracyjne.

NSA przypomniał obowiązek przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego przez organy regulacyjne i konieczność klarownego uzasadnienia decyzji administracyjnych zatwierdzających taryfy, z uwzględnieniem stanowiska wszystkich stron postępowania.

Poprawa projektu taryfy, zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, kończy poprzednie postępowanie administracyjne, wszczynając nowe. Organy administracyjne zobowiązane były do oceny kompletności i zgodności przedstawianego wniosku taryfowego z wymaganiami ustawy, co NSA uznał za prawidłowo zrealizowane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Osoba zarządzająca transportem w dniu kontroli ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, niezależnie od późniejszych zmian w KREPTD, o ile odpowiedzialność ta została potwierdzona protokołem i własnymi oświadczeniami.

Sąd uznał, że okoliczności przewidziane w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wystąpiły, a brak było podstaw do zastosowania przepisów Działu IVa KPA. Skarga kasacyjna pozbawiona była usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.

Brak podpisu wojewody na protokole oszacowania szkód nie stanowi przeszkody do przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, jeżeli organ nie podjął należytych działań wyjaśniających przyczynę tego braku.

W postępowaniu ze sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego dowód przysługujących praw osobistych i majątkowych do znaków obciążają wnoszącego sprzeciw; brak jednoznacznych dowodów na wyłączność takich praw prowadzi do jego oddalenia.

Ustalenia organów administracyjnych dokonane w oparciu o rzetelnie zebraną dokumentację kontroli metodą teledetekcji są wystarczające do modyfikacji płatności bezpośrednich i nie wymagają dodatkowych inspekcji terenowych w przypadku kwestionowania przez beneficjenta. Skargę kasacyjną oddalono.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym poprzez wykonywanie przewozów bez zezwolenia, co uzasadniało nałożenie kary. Świadectwa skarżącej o braku winy zostały uznane za nieudowodnione, a wnioskowane dowody jako nieuzasadnione.