Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.

Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.

Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.

NSA stwierdził, że odmowa wypłaty odsetek za nienależne cła jest sprzeczna z zasadami zwrotu nienależnych świadczeń według prawa unijnego. Zwrot ten powinien zostać dokonany z odsetkami, gdy pobór działań celnych był niezgodny z prawem UE.

W przypadku zwrotu nadpłaconego cła pobranego z naruszeniem prawa Unii, organy celne obowiązane są zwrócić także odsetki, pomimo uregulowań UKC wyłączających takie zobowiązanie.

Rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd poprzez wydanie decyzji rejestracyjnej pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, pomimo występowania skutków społeczno-ekonomicznych właściwych dla dotychczas zaistniałego stanu rozstrzygnięcia.

Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana bez wymaganych prawem dokumentów homologacyjnych rażąco narusza prawo, z uwagi na jednoznaczność przepisów i oczywistość naruszenia, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, wymagające stwierdzenia jej nieważności niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych. Stabilność i zasada zaufania do organów nie mogą usprawiedliwiać utrzymania decyzji sprzecznej z prawem.

Przy stosowaniu art. 189f § 1 pkt 1 kpa warunkiem odstąpienia od kary jest zarówno znikomość wagi naruszenia, jak i zaprzestanie naruszania prawa, co musi być stwierdzone łącznie. Osobiste cechy skarżącego nie wpływają na te przesłanki.

16 czerwca 2026 r. Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji Kodeksu spółek handlowych (KSH), którego celem jest uproszczenie formalności w spółkach oraz dostosowanie obowiązujących przepisów do realiów cyfrowej komunikacji. Planowane zmiany mają szczególne znaczenie dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które stanowią najliczniejszą grupę podmiotów działających w Polsce.

Dla potwierdzenia fizycznego wywozu towarów z obszaru celnego UE, eksporter zobowiązany jest do prezentacji jednoznacznych dowodów, które są kluczowe do zakończenia procedury wywozowej. Dokumenty potwierdzające jedynie transakcję handlową nie spełniają wymogów unijnych przepisów celnych.

Klasyfikacja taryfowa elementów felg samochodowych musi uwzględniać użycie wyłącznie operacji montażowych, brak dalszej obróbki i pełne zastosowanie reguł interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej. Polskie tłumaczenia not wyjaśniających nie mogą wykluczać ich europejskiej wykładni.

Klasyfikacja towarów według Nomenklatury Scalonej odbywa się zgodnie z zasadami ORINS, przy czym złożoność metody montażu nie jest istotna, o ile nie występują dalsze operacje wytwórcze. Brak uzasadnionych przesłanek do zastosowania innej klasyfikacji niż przyjęta przez organy celne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że niewykonanie wymogów rolno-środowiskowych oraz niedostarczenie przewidzianych dowodów na siłę wyższą, uzasadnia odmowę przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, zgodnie z przyjętymi przepisami UE.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnego wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy.