Wykonanie przewozu okazjonalnego pojazdem niezgłoszonym do ważnej licencji i niespełniającym wymogów dla taksówek skutkuje karą pieniężną. Licencja taksówkowa nie usprawiedliwia niezgodności z u.t.d. WSA prawidłowo dokonał oceny zgodności działań z przepisami.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.

Decyzja organów celnych naruszała art. 191 o.p. poprzez wadliwą ocenę dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z uwagi na upływ czasu uniemożliwiający weryfikację deklarowanego pochodzenia towaru i umorzył postępowanie.

Decyzja organu zmieniająca dane w zgłoszeniu celnym była niezgodna z prawem, gdyż naruszała zasady swobodnej oceny dowodów oraz niejasno wskazywała podstawy prawne weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towarów. Wniesiona skarga kasacyjna była bezzasadna.

Skarga kasacyjna może zostać skutecznie cofnięta przez stronę na podstawie art. 60 p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrotem wpisu sądowego.

NSA : Przepis art. 191 o.p. wymaga, by organy celne skrupulatnie i wszechstronnie ocenili wszystkie dowody, a dokument urzędowy nie jest niepodważalny, jeśli strona wnosi przeciwny dowód. Weryfikacja dowodów po upływie czasu musi uwzględniać obowiązki przechowywania dokumentów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która uchyla decyzję organów celnych w kwestii zmiany zgłoszenia celnego, stwierdzając niewłaściwą ocenę dowodów przez organy i uchybienia w zakresie żądania dokumentów potwierdzających zadeklarowane pochodzenie towaru.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe umorzenie postępowania celnego przez WSA, ze względu na brak dowodów na wadliwość deklaracji o pochodzeniu towaru i upływ czasu uniemożliwiający skuteczną weryfikację.

NSA orzekł, że utrata dobrej reputacji przewoźnika drogowego wynikająca z prawomocnego skazania nie wymaga dalszej szczegółowej oceny, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Późniejsze zatarcie skazania nie wpływa na legalność wcześniej wydanej decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w postępowaniu oceniającym dobrą reputację przewoźnika drogowego obowiązek dowodowy dotyczący działań naprawczych spoczywa na przedsiębiorcy; organ administracyjny nie jest zobowiązany do wielokrotnego wezwania do przedstawienia takich dowodów, a brak ich przedłożenia może skutkować utratą dobrej reputacji.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż stwierdzenie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy transportowego przez organ administracji publicznej, oparte na poważnych naruszeniach przepisów prawa transportowego, było prawidłowe i zgodne z zasadami proporcjonalności oraz adekwatną reakcją na zaistniałe uchybienia.

Złożenie wniosku o rejestrację pojazdu po terminie skutkuje obowiązkowym nałożeniem kary administracyjnej niezależnie od przyczyn przekroczenia terminu. Sądy administracyjne nie mogą uwzględniać przyczyn proceduralnych ani stosować k.p.a. do takich przypadków. NSA uchyla wyrok WSA, oddala skargę, uznając, że brak jest miejsca na ocenę okoliczności faktycznych przy przekroczeniu ustawowego terminu.

Uchybienie obowiązkowi terminowego zgłoszenia nabycia pojazdu nie może być uznane za naruszenie prawa o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., nawet przy problemach interpretacyjnych związanych z innymi przepisami. Narzucenie sankcji w takich okolicznościach jest zasadne.