Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach rolnych jest zgodny z prawem UE oraz Konstytucją RP. Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów Skarbu Państwa dla przyznania płatności jest zasadny i proporcjonalny.

Odmowa przyznania płatności ekologicznej z uwagi na niespełnienie formalno-prawnego obowiązku przedłożenia zaświadczenia o posiadanych zwierzętach przez podmiot nie będący ich właścicielem, nie jest zasadna, gdyż obowiązek ten niweczy możliwość realizacji celów programu w zakresie wspierania dobrostanu zwierząt.

Dla uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa konieczne jest legitymowanie się tytułem prawnym do tych gruntów. Przepis krajowy stawiający taki wymóg jest zgodny z regulacjami unijnymi i nie narusza zasad proporcjonalności oraz równouprawnienia.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający przedstawienia tytułu prawnego do gruntów Skarbu Państwa, jest zgodny z prawem UE i Konstytucją RP. Sąd potwierdził, że wymóg ten nie narusza zasad proporcjonalności i równego traktowania oraz służy ochronie majątku publicznego.

Przepis art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. nie narusza zasad prawa unijnego w zakresie warunków tytułu prawnego do gruntów przy płatnościach rolnych, pozostając zgodnym z prawodawstwem unijnym. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność odmowy przyznania płatności.

Przygotowane na podstawie projektów opublikowanych w czerwcu 2026 r.

Przygotowane na podstawie aktów prawnych opublikowanych do 18 czerwca 2026 r.

Rewolucyjne zmiany w ustawie o PIP wprowadzają możliwość wydawania decyzji stwierdzających istnienie stosunku pracy oraz przewidują wydawanie interpretacji indywidualnych przez GIP w sprawach dotyczących kwalifikacji danego stosunku prawnego jako stosunku pracy albo stosunku cywilnoprawnego. Zawierają również nowe regulacje dotyczące procesu kontroli, które w znacznej części będą mogły być przeprowadzane

Przedsiębiorcy i rolnicy korzystający z preferencyjnych cen energii elektrycznej mają czas do 30 czerwca 2026 r. na złożenie – lub ewentualną korektę – informacji o pomocy publicznej lub de minimis. Niedopełnienie tego obowiązku oznacza utratę prawa do ceny maksymalnej i skorygowanie rozliczenia według stawek wynikających z umowy z dostawcą.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego było zasadne, gdyż organ działał zgodnie z prawem, a pomiary wagowe pojazdu zostały wykonane prawidłowo.

W sytuacji niewypełnienia wymogów zgłoszenia SENT przez podmiot zobowiązany, nałożenie kary pieniężnej jest zgodne z prawem, a jej odstąpienie wymaga wykazania interesu publicznego lub podmiotu, czego brak nie uzasadnia uchylenia kary.

Nierejestrowanie aktywności kierowców w załodze wieloosobowej, gdy kierowca znajduje się w pojeździe, stanowi naruszenie przepisów transportowych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Przepisy lp. 6.3.8 zał. nr 3 do u.t.d. oraz art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014 stanowią dostateczną, samodzielną podstawę dla nałożenia kary za niewprowadzenie symbolu państwa przez kierowcę w tachografie; brak potrzeby zgodności z przepisami o utracie dobrej reputacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż posiadanie przez kierującego zezwolenia wyższej kategorii niż wymagana do poruszania się pojazdem nienormatywnym, nie daje prawa do legalnego przejazdu bez odpowiedniego zezwolenia dla konkretnego pojazdu, skutkując uznaniem przejazdu za wykonywany bez zezwolenia.

Kara pieniężna nałożona za naruszenie obowiązków ustawy SENT jest zasadna, gdyż brak przesłanek odstąpienia od nałożenia kary w kontekście interesu publicznego, a stwierdzone naruszenie nie było incydentalne.