Zatwierdzone sprawozdanie finansowe stanowi podstawę do podjęcia uchwały o podziale zysku i jednocześnie wyznacza moment zaistnienia konsekwencji podatkowych oraz rachunkowych związanych z jego dystrybucją. W przypadku spółki opodatkowanej ryczałtem od dochodów spółek (estońskim CIT) mechanizm ten różni się od klasycznego modelu opodatkowania, ponieważ obowiązek podatkowy powstaje po stronie spółki
Czasowe zawieszenie administracyjnego postępowania powinno dotyczyć całości sprawy, a nie tylko jednego z uczestników, gdyż współuczestnictwo materialnoprawne wyklucza rozdzielną procedurę zawieszającą wobec pojedynczych stron.
1. W sprawach, w których pomiędzy stronami postępowania istnieje więź współuczestnictwa materialnego, prawa lub obowiązki wielu stron podlegają konkretyzacji w ramach jednego postępowania i co do zasady w drodze jednej decyzji, a zatem nie jest dopuszczalne procesowe „rozerwanie” tego rodzaju więzi przez zawieszenie postępowania co do części stron i jego kontynuowanie co do pozostałych. 2. Zasada ta
Oddalenie skargi kasacyjnej, potwierdzenie odpowiedzialności przedsiębiorcy transportowego za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców, brak wykazania okoliczności egzoneracyjnych z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Potwierdzenie obowiązku udowodnienia nadzwyczajnych okoliczności przez przedsiębiorcę.
W przypadku popełnienia najpoważniejszych naruszeń przepisów dotyczących zdatności technicznej pojazdów, które nie zostały skutecznie zrehabilitowane, utrata dobrej reputacji przewoźnika drogowego może być uznana za uzasadniony i proporcjonalny środek, nawet przy wdrożeniu niewystarczających procedur naprawczych.
Decyzja Dyrektora ARiMR narusza przepisy materialnoprawne poprzez nieuzasadnione pomniejszenie płatności z tytułu przedeklarowania powierzchni, w sytuacji niezaistnienia przesłanek nadzwyczajnych określonych w przepisach unijnych, oraz błędną interpretację faktów związanych z budową gazociągu.
Nieposiadanie ważnego aktualnego badania technicznego pojazdu w transporcie drogowym stanowi naruszenie przepisów, za które rokuje obiektywną odpowiedzialność i karę pieniężną, wykluczając zastosowanie art. 189f k.p.a. jako podstawy zwolnienia.
Wykonanie przewozu drogowego pojazdem z usterekami kwalifikowanymi jako niebezpieczne, zagrażającymi bezpieczeństwu ruchu drogowego, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Responsywność przedsiębiorcy jest obiektywna i nie zależy od winy, a ocena zagrożenia nie wymaga specjalistycznej wiedzy.
Przedsiębiorca odpowiedzialny jest za zapewnienie, iż kierowca wykonujący przewóz drogowy posiada przy sobie i okazuje wymagane dokumenty licencyjne. Brak okazania tych dokumentów podczas kontroli uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a odpowiedzialność ma charakter obiektywny.
NSA orzekł, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie zawodowego kierowcy jest zgodna z prawem, gdy opiera się na uzasadnionych zastrzeżeniach zdrowotnych, nawet jeśli wynikają one z niejednoznacznych zachowań, co służy prewencyjnemu bezpieczeństwu ruchu drogowego.
Zawieszenie postępowania administracyjnego przez Prezesa UKE powinno obejmować wszystkie strony postępowania. Nałożenie obowiązku dopłat dotyczy przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, które miały ten status w roku przynoszącym zobowiązanie, niezależnie od późniejszej zmiany statusu.
Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym z koniecznością wykazania jedynie faktu naruszenia, niezależnie od winy (art. 92a ust. 2 u.t.d.), co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Skarga kasacyjna T. w G. na wyrok WSA w Warszawie, dotycząca zarzutu zbyt szerokiego określenia zakresu kontroli przez GITD i pominięcia materiału dowodowego, została oddalona. NSA uznał, że procedura kontrolna była przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z ustawą o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nieuwzględnienie przez WSA istotnych dowodów i argumentacji skarżącego stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z wykładnią wskazaną przez NSA.
Prawomocny wyrok karny skazujący egzaminatora za przyjęcie korzyści majątkowej jest wystarczającą podstawą do unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, niezależnie od udziału osoby egzaminowanej w procederze korupcyjnym.
Organ zarządzający ruchem obowiązany jest odrzucić projekt organizacji ruchu niezgodny z przepisami dotyczącymi urządzeń bezpieczeństwa drogowego. Przekroczenie tej kompetencji stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieważnością aktu administracyjnego.