Spółka przejmująca, w ramach sukcesji podatkowej, wstępuje w prawa i obowiązki spółki dzielonej związane z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa majątku przejmowanego (Działem Dostawcy Usług), obejmując również odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe nieskonkretyzowane przed dniem wydzielenia.

Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Płatności z tytułu składki A., pokrywane z tytułu uzyskanego finansowania kredytowego, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Co CIT. Wnioskodawca jest zobowiązany do pełnienia funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego

Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.

Stawka ryczałtu dla usług doradczych w zakresie oprogramowania sklasyfikowanych jako PKWiU 62.02.20.0 wynosi 12%, a nie 8,5%, co oznacza, że usługi te nie stanowią działalności techniczno-analitycznej w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Oprogramowanie tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej spełnia definicję kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co umożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej 5% zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącymi IP Box.

W przypadku podziału przez wydzielenie obowiązek korekty deklaracji podatkowych i zapłaty zaległości związanych z wydzielaniem ZCP spoczywa na spółce dzielonej. Natomiast za stany otwarte odpowiada spółka przejmująca, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.

Nadwyżka kapitałowo-odsetkowa spłaty kredytu na dom jednorodzinny, pochodząca ze sprzedaży mieszkania, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe kwalifikujący do ulgi mieszkaniowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli wydatki mieszczą się w zamkniętym katalogu art. 21 ust. 25.

Korekta przychodu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, wynikająca z odstąpienia od umowy sprzedaży nieruchomości, winna nastąpić w tym samym okresie rozliczeniowym co zawarcie tejże umowy, jako że skutek odstąpienia niesie za sobą unieważnienie umowy ze skutkiem wstecznym.

Wydatki poniesione na wynagrodzenia i usługi związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów spółki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z pośrednią sprzedażą udziałów poprzez jednego wspólnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Zwrócenie wkładu mieszkaniowego po wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, do wysokości wniesionego wkładu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o PIT.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)

Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.