Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania powinna uwzględniać uprawdopodobnienie braku winy strony, a nie opierać się wyłącznie na stwierdzeniu lekkiego niedbalstwa, przy zachowaniu szeroko pojętej ochrony praw podatnika.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione; brak wystarczającego uzasadnienia narusza art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia organu podatkowego i ponownego rozpatrzenia sprawy.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaliczenie wpłaty na zaległości podatkowe z 2011 roku przez organy podatkowe było zgodne z obowiązującymi przepisami, a skarżącemu nie przysługuje nadpłata.

Postanowienie przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku VAT za październik 2019 r. musi być należycie uzasadnione, opierając się na konkretnych wątpliwościach względem tego okresu; organ nie może opóźniać zwrotu bez solidnego uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną, stwierdza, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione, a jego wstrzymanie powinno dotyczyć tylko części rzeczywiście spornej. Organ zaniechał wymaganego uwzględnienia faktów i okoliczności uzasadniających decyzję o dodatkowej weryfikacji.

Organ przedłużający termin zwrotu nadwyżki VAT powinien wykazać rzeczywiste i konieczne przesłanki do tej decyzji, a brak ich precyzyjnego uzasadnienia narusza prawo podatnika i skutkuje uchyleniem decyzji o przedłużeniu zwrotu jako całkowicie nieuzasadnionej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i postanowienie organu podatkowego, nakazując pełne zweryfikowanie zasadności przedłużenia zwrotu VAT, zgodnie z ustaleniami kontroli i wytycznymi NSA.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT winno opierać się na precyzyjnych, uprawdopodobnionych przesłankach wskazujących na konieczność dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Organ podatkowy, korzystając z uprawnienia do przedłużenia, musi jasno wykazać powody i objąć decyzją tylko kwotę rzeczywiście sporną.

Podatnik spełniający materialne przesłanki do zwolnienia z VAT, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, może skorzystać z tego zwolnienia nawet po uchybieniu terminowi zgłoszeniowemu VAT-R, gdyż niedopełnienie formalności nie pozbawia prawa do zwolnienia.

Gmina nie jest podatnikiem VAT w zakresie pobierania opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych, gdyż czynności te są realizacją zadań własnych wynikających z wykonywania władztwa publicznego, co wyłącza je spod opodatkowania podatkiem VAT.

Wniesienie aportem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przez Gminę do spółki podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, niekorzystająca z wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Gminie przysługuje prawo do korekty VAT na podstawie art. 91 ust. 7 w zw. z ust. 2 tej ustawy. Podstawę opodatkowania stanowi wartość netto aktywów aportowych, powiększona o kwotę należnego VAT.

Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur za wydatki związane z projektem finansowanym z Funduszy Europejskich, gdyż wydatki te nie są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Dopuszczalne jest zastosowanie procedury opodatkowania VAT-marża przy sprzedaży samochodu nabytego w tej procedurze i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, jeżeli spełnione są przesłanki jego nabycia w celu późniejszej odsprzedaży oraz nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy jego nabyciu.

Usługi projektowe zrealizowane na podstawie wytycznych dla inwestycji w Irlandii mają wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, co powoduje ich opodatkowanie wg miejsca położenia tej nieruchomości, a nie kraju wykonania.

Dostawa towarów w systemie wysyłkowym za pomocą poczty lub przesyłek kurierskich, spełniająca warunki § 2 ust. 1 oraz poz. 41 załącznika do rozporządzenia, może być zwolniona z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących. Analogiczne zwolnienie nie znajdzie zastosowania dla dostaw realizowanych poprzez inne firmy transportowe niespełniające definicji „systemu wysyłkowego". Faktury dokumentujące

Usługi archeologiczne świadczone przez Fundację będą zwolnione z podatku VAT jako usługi kulturalne, pod warunkiem spełnienia przesłanki przeznaczenia dochodów na cele statutowe, co kwalifikuje Fundację jako instytucję o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

Sprzedaż działek powstałych z podziału majątku prywatnego przez osobę fizyczną, bez cech profesjonalizmu i zorganizowanej działalności, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co oznacza brak obowiązku opodatkowania tych transakcji podatkiem od towarów i usług.

Nieodpłatne udostępnienie autobusów elektrycznych i stacji ładowania przez gminę dla celów realizacji zadań własnych nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Wielkość realizowanych inwestycji, choć nieuprawniająca do odliczenia VAT, pozostaje poza zakresem działalności gospodarczej gminy. Zatem brak jest podstaw do uznania gminy za podatnika VAT w tym kontekście, co uniemożliwia stosowanie przepisów

Sprzedaż niezabudowanych działek gruntu przez osobę fizyczną, która nie podejmuje działań wykraczających poza zarządzanie majątkiem prywatnym, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przypadku inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, których efekty nie są wykorzystywane do odpłatnych transakcji, nie zachodzi obowiązek opodatkowania VAT, a tym samym nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Instytutowi przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków projektowych w oparciu o prewspółczynnik i współczynnik odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT, z uwagi na jednoczesne prowadzenie działalności gospodarczej i niegospodarczej.