Skarga kasacyjna oparta na twierdzeniu o nieskutecznym doręczeniu decyzji musi wskazywać konkretne przepisy procesowe naruszone przy doręczeniu oraz wykazywać wpływ tego uchybienia na wynik sprawy. NSA bada jednak z urzędu skuteczność doręczenia decyzji, jeżeli determinuje ona dopuszczalność skargi do sądu. Brak doręczenia decyzji nie stanowi sam przez się przesłanki umorzenia postępowania podatkowego

Przesłanka z art. 108b ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, polegająca na uzasadnionej obawie wystąpienia zaległości podatkowej, stanowi samodzielną podstawę odmowy przekazania środków z rachunku VAT. Jej zastosowanie nie wymaga wykazania ryzyka niewykonania zaległości ani sytuacji majątkowej podatnika. Uzasadnione przypuszczenie, że podatnik odliczył VAT z faktur niedokumentujących rzeczywistych czynności

Oddalenie skargi kasacyjnej; zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 5 u.p.c.c. może być stosowane względem czynności zamiany obejmującej budynek mieszkalny, nawet w przypadku obecności budynku gospodarczego, jeśli ten nie niweczy celu regulacji zwolnienia.

W wypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, sąd musi uwzględnić całokształt okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym zastosowanie instytucji uprawdopodobnienia umożliwia przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona nie dochowała należytej staranności.

Dla uzyskania ulgi prowzrostowej określonej w art. 18eb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby produkty były wytworzone przez podatnika bez pośrednictwa podmiotów zewnętrznych. Produkty zlecone do produkcji zewnętrznym wykonawcom nie spełniają tego kryterium.

Brak prawidłowego doręczenia decyzji organu egzekucyjnego likwidatorowi spółki uniemożliwia przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a co za tym idzie, powoduje wygaśnięcie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Zaliczenie wpłaty podatkowej na poczet najstarszej zaległości jest prawidłowe, jeżeli nie wynika wyraźna dyspozycja podatnika, niezależnie od późniejszego zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadnych podstaw.

Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.

Nadpłata podatku dochodowego powstaje z dniem złożenia skorygowanej deklaracji rocznej, a nie z dniem pobrania nienależnego podatku przez płatnika. Oprocentowanie nadpłaty obliczane jest od dnia złożenia korekty wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Organ interpretacyjny nie jest właściwy do ustalania zgodności transakcji z warunkami rynkowymi; odmowa wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej takich kwestii jest uzasadniona.

Transakcja polegająca na wyodrębnieniu zespołu składników materialnych i niematerialnych „A” z BSA do C jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zważywszy na spełnienie warunków wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego.

Podatnik, który przekroczył wartość 20 000 zł sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, ma obowiązek ewidencjonować sprzedaż na kasie rejestrującej, nawet jeśli działalność obejmuje sprzedaż towarów traktowaną jako dostawę, a nie usługi gastronomiczne.

Usługi kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego, choć finansowane ze środków publicznych, nie podlegają zwolnieniu z VAT, jeżeli nie są prowadzone w akredytowanych formach ani zasadach określonych w ustawie o systemie oświaty. Brak spełnienia dodatkowych wymogów wyklucza przyznanie zwolnienia.

Sprzedający działając w charakterze podatnika VAT w zakresie sprzedaży nieruchomości, prowadzi działalność gospodarczą, co uzasadnia opodatkowanie transakcji 23% stawką VAT. Nieruchomość stanowi teren budowlany, przez co nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Rekompensata przyznana spółce z tytułu świadczenia usług lokalnego transportu zbiorowego na rzecz gminy nie stanowi obrotu w rozumieniu VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku między rekompensatą a ceną usługi, co wyklucza jej opodatkowanie tym podatkiem.

Świadczenie usług projektowych mających bezpośredni związek z nieruchomością zlokalizowaną w innym państwie UE podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z przepisami art. 28e ustawy o VAT, to znaczy, zgodnie z miejscem położenia nieruchomości.

Usługi szkoleniowe świadczone przez wnioskodawcę nie podlegają zwolnieniu z VAT, gdyż nie są świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty ani finansowane we właściwej mierze ze środków publicznych, co wyklucza zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 26 i 29 ustawy o VAT.

Transakcja sprzedaży aktywów biznesu przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Usługi zarządzania funduszem inwestycyjnym świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz ASI są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy VAT, ponieważ mieszczą się w zakresie czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi określonymi w prawie wspólnotowym.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być uzasadnione rzeczywistymi i uprawdopodobnionymi wątpliwościami organu. W przypadku odwołań należy uwzględnić najbardziej aktualne wyniki kontroli podatkowych.

1. Przedłużenie terminu zwrotu VAT nie może być stosowane jako prewencyjna forma wstrzymania zwrotu; wymaga wyczerpującego uzasadnienia. 2. Naruszeniem jest przedłużanie terminu bez wskazania rzeczywistych powodów i kwot zasługujących na weryfikację.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku wymaga wykazania rzeczywistego uzasadnienia opartego na obiektywnych przesłankach konkretnego związku z oceną zasadności zwrotu, a jedynie wyjątkowe sytuacje mogą usprawiedliwiać takie postępowanie organu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga realnych i obiektywnie uzasadnionych przesłanek. Brak należytej analizy przez organy podatkowe oraz niezastosowanie się do wyników kontroli stanowiło naruszenie prawa.

Postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT powinno być adekwatnie uzasadnione, wskazując istotne wątpliwości co do zasadności zwrotu, a jego zakres powinien być odpowiedni do rzeczywistych wątpliwości. Organ odwoławczy nie może przedłużać terminu zwrotu bez dostatecznego uzasadnienia, które dotyczyłoby konkretnej części kwoty spornego zwrotu.