Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Strata finansowa wynikająca z wyłudzenia pieniędzy nie spełnia przesłanek uznania za koszt uzyskania przychodów w sytuacji niezakończenia postępowania karnego, co czyni ją niedefinitywną oraz niedostatecznie udokumentowaną.

Koszty poniesione przez spółkę na szkolenia podwykonawców, o ile mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i służą osiągnięciu przychodów oraz nie stanowią kosztów wyłączonych zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 tejże ustawy.

Fundusz inwestycyjny z siedzibą w Niemczech, zarządzany przez Spółkę Zarządzającą, kwalifikuje się do podatkowego zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia określonych przepisami wymogów formalnych i statusu rzeczywistego właściciela należności finansowych.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania, budowy i modernizacji zaawansowanych urządzeń stanowi działalność badawczo-rozwojową, a w związku z tym, Wnioskodawcy przysługuje odliczenie kosztów poniesionych na działalność B+R jako kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

Udzielenie spółce nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika nie skutkuje powstaniem dochodu z tytułu ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Minimalny podatek dochodowy zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 ustawy o CIT nie dotyczy podatników, którzy przed rokiem objętym minimalnym podatkiem osiągnęli rentowność co najmniej 2% w jednym z trzech poprzednich lat podatkowych, przy czym okres ten dotyczy wyłącznie lat podatkowych podatnika indywidualnego, a nie okresu uczestnictwa w PGK.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Nieterminowe podpisanie sprawozdania finansowego za rok 2021 nie neguje prawa do opodatkowania estońskim CIT-em od początku kolejnego roku podatkowego, o ile warunki zamknięcia ksiąg i złożenia zawiadomienia ZAW-RD zostaną spełnione zgodnie z art. 28j ustawy o CIT.

Spółka zobowiązana będzie stosować mechanizm odliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do wypłat zaliczek na poczet dywidendy w trakcie opodatkowania Ryczałtem, co potwierdza stosowne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochody z przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego, wytworzonych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% według art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 30ca oraz art. 30cb tej ustawy dotyczących kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Sprzedaż działek przez osobę fizyczną jako incydentalne zbycie majątku prywatnego, po upływie pięcioletniego okresu od daty nabycia, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy PIT, a więc nie rodzi obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Sprzedaż nieruchomości, będącej w posiadaniu podatnika przez okres przekraczający pięć lat, nabytej nie w celach zarobkowych, lecz na użytek osobisty, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nawet jeśli część nieruchomości była wykorzystywana przez współwłaściciela do prowadzenia działalności gospodarczej.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy, bez wskazania uzasadnionych przyczyn dotyczących całości kwoty, stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT. Organ podatkowy musi dokładnie uzasadnić potrzebę dalszej weryfikacji jedynie w zakresie rzeczywiście spornym.

Postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT powinno być adekwatnie uzasadnione, wskazując istotne wątpliwości co do zasadności zwrotu, a jego zakres powinien być odpowiedni do rzeczywistych wątpliwości. Organ odwoławczy nie może przedłużać terminu zwrotu bez dostatecznego uzasadnienia, które dotyczyłoby konkretnej części kwoty spornego zwrotu.

Zaliczenie wpłaty podatkowej na poczet najstarszej zaległości jest prawidłowe, jeżeli nie wynika wyraźna dyspozycja podatnika, niezależnie od późniejszego zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadnych podstaw.