Sprzedaż nieruchomości w opisie stanowi podlegającą opodatkowaniu VAT dostawę towarów, a nie zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT, co wyklucza zwolnienie z podatku, i uprawnia nabywcę do odliczenia VAT związku z planowaną czynnością.

Sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr 1 oraz zabudowanej działce nr 2 przez Wnioskodawczynię nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie występuje ona w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a czynność ta mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Udzielenie Spółce nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika, a następnie jej zwrot, nie stanowi ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 w związku z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od dochodów spółek.

Usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, zwolnione przedmiotowo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, nie wliczają się do wartości sprzedaży umożliwiającej zwolnienie podmiotowe, co jest zgodne z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. c tej ustawy.

Podpis kierownika jednostki na sprawozdaniu finansowym jest integralnym warunkiem jego prawidłowego sporządzenia zgodnie z ustawą o rachunkowości, co warunkuje skuteczność wyboru CIT estońskiego; ponadto wydatki na wynagrodzenia muszą być ponoszone z aktywów podmiotu, by spełniać wymogi dla opodatkowania ryczałtem.

Sprzedaż działki przez gminę objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podlega opodatkowaniu VAT, chyba że plan nie dopuszcza zabudowy. Wówczas dostawa jest zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Podmiot prowadzący skład podatkowy, identyfikując błąd w ewidencji akcyzowej, jest zobowiązany do skorygowania wpisów, a skutki podatkowe korekty należy przypisać do okresu rozliczeniowego, w którym powstało zobowiązanie podatkowe. Korekcie towarzyszyć powinno naliczenie odsetek od niezapłaconej w terminie zaległości.

Działalność wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, a uzyskane z tej działalności autorskie prawa majątkowe do oprogramowania kwalifikują się jako IP Box, co umożliwia zastosowanie 5% stawki podatku dochodowego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dochód osiągany ze sprzedaży majątkowych praw autorskich do programów komputerowych, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% podatku dochodowego (art. 30ca ustawy PIT), o ile prace mają twórczy charakter i nie są rutynowymi ulepszeniami.

Przychody z działalności usługowej sklasyfikowanej jako PKWiU 62.02.30.0, obejmującej usługi serwisowe w zakresie IT, podlegają opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5%, o ile usługi te nie wiążą się z doradztwem w zakresie oprogramowania.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Kwota 48.000 zł wypłacona przez bank na rzecz podatniczki w ramach ugody dotyczącej kredytu frankowego nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem wcześniej nadpłaconych środków, co czyni ją neutralną podatkowo.

Dochody uzyskane z przeniesienia praw majątkowych do programów komputerowych, tworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, mogą podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką w wysokości 5% na zasadach IP Box, pod warunkiem odpowiedniej ewidencji według ustawy o podatku dochodowym.

Przychody z działalności usługowej polegającej na usługach pośrednictwa komercyjnego i wyceny, sklasyfikowane jako PKWiU 74.90.12.0, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Jeżeli choć jedna ze stron czynności cywilnoprawnej dotyczącej zakupu złota inwestycyjnego korzysta ze zwolnienia z VAT, czynność nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.

Nabycie gospodarstwa rolnego w drodze spadku przez dotychczasowego dzierżawcę, przy spełnieniu kryteriów obszarowych i formalnych określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn, uprawnia do zwolnienia z podatku na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Brak zapłaty za towary wydane podmiotowi podszywającemu się pod kontrahenta nie wyklucza powstania przychodu podatkowego, który można skorygować po zamknięciu postępowania karnego wobec niewykrycia sprawców. Straty majątkowe poniesione w wyniku oszustwa zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, gdy postępowanie wykaże ich nieodwracalny charakter.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że świadczenia pieniężne z tytułu wyżywienia na statku ratowniczym stanowią działania w interesie pracodawcy i nie są przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., a zatem nie podlegają opodatkowaniu.