Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w związku z uzasadnionym przypuszczeniem działań zmierzających do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej.

Członek zarządu spółki może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie wówczas, gdy wykaże istnienie przesłanek egzoneracyjnych określonych w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, w szczególności terminowe zgłoszenie wniosku o upadłość lub brak winy w jego niezłożeniu.

Trwałe związanie z gruntem wolnostojących tablic reklamowych ustala się poprzez ocenę technologii ich posadowienia i nie wynika wyłącznie ze stabilności konstrukcji. Organy podatkowe muszą szczegółowo rozpatrzyć dokumentację techniczną i konstrukcyjne cechy nośników reklamowych dla prawidłowego opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał uchylenie decyzji podatkowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na niespełnienie przesłanek dostatecznego wyjaśnienia sprawy i braku dojścia do skutku prawidłowego doręczenia zawiadomień skarżącemu. NSA podkreślił wagę prawa do efektywnego kwestionowania ustaleń organów podatkowych.

Spółka komandytowa, która nabyła status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej jako podatnik rozpoczynający działalność, bez konieczności spełniania warunku bycia małym podatnikiem, jeżeli nie posiadała w poprzednim roku statusu podatnika CIT.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie wtedy, gdy wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne, albo że niezgłoszenie wniosku nastąpiło bez jego winy.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą istnienia przesłanek zwalniających ich z odpowiedzialności, w tym braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub możliwości zaspokojenia zaległości z majątku spółki.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za jej zobowiązania podatkowe, nawet wobec jednego wierzyciela, gdy egzekucja z majątku spółki nie umożliwia zapłaty w znaczącej części, a brak złożenia wniosku o upadłość nie jest usprawiedliwiony.

Zwrot darowizny poprzez umowę rozwiązującą, w sytuacji niewymienienia tego rodzaju czynności w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie generuje obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Dotacja przeznaczona na sfinansowanie części kosztów inwestycji infrastrukturalnej nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT usługi kompleksowej oczyszczania ścieków, jeśli nie wpływa bezpośrednio na cenę tej usługi.

Wniesienie przez osobę fizyczną znaku towarowego aportem do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli osoba ta nie prowadzi działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez przedstawienia wiarygodnych okoliczności uprawdopodobniających niewykonanie zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie może nadać decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 239b § 2 o.p.

W przypadku odpłatnego zbycia obligacji, które częściowo zaspokajają zobowiązania, podatnik ma prawo uznać jako koszty uzyskania przychodu równowartość zobowiązania, pomimo że majątek został nabyty w wyniku likwidacji.

Art. 56a § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korekta deklaracji złożona przez podatnika, która nie jest bezpośrednim efektem przeprowadzonych czynności sprawdzających, nie może być wyłączona od stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze orzeczenia i decyzje, stwierdzając, że skarżący prowadził samodzielną działalność gospodarczą, uznając go za podatnika VAT, co uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Działalność spełniała kryteria samodzielności, zarobkowości i zorganizowania.

W związku z zastrzeżeniami proceduralnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu nie wypełniła wytycznych wcześniejszego wyroku, a proces przedawnienia został prawidłowo zawieszony. Oddalono obie skargi kasacyjne.

Wydatki ponoszone na wynajem mieszkania w innym mieście, służącego wyłącznie celom działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile są udokumentowane i nie mają charakteru osobistego.

Prace B+R wnioskodawcy, skierowane na innowacje procesowe w grupie kapitałowej, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania.

Podatnik obliczając wskaźnik EBITDA w zakresie limitu kosztów finansowania dłużnego, powinien powiększyć ten wskaźnik o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego zaliczone do wartości początkowej nieruchomości, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.

Do prowadzonego przeze mnie biura rachunkowego zgłosił się klient (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej). Klient jest pełnomocnikiem spółki X mającej siedzibę poza granicami Polski. W związku z wykonywaniem pełnomocnictwa klient zamierza przyjąć na swój rachunek bankowy środki pieniężne przeznaczone dla spółki X. Rachunek bankowy jest prowadzony przez bank mający siedzibę w Polsce