Orzekając karę łączną ograniczenia wolności, sąd zobowiązany jest dookreślić obowiązki skazanego na podstawie art. 34 § 1a k.k.; brak takiego dookreślenia powoduje niewykonalność kary.

Nienależyta obsada sądu istnieje, gdy orzeka sędzia powołany przez KRS ukształtowaną w sposób naruszający standardy niezawisłości, co stanowi podstawę uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd, w składzie którego zasiada sędzia powołany w wadliwym procesie nominacyjnym, jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Wobec rażących naruszeń prawa procesowego przy wyrokowaniu w sprawie P.L., Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając potrzebę zgodności opisu czynu z aktem oskarżenia i prawidłowej kwalifikacji prawnej.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku skazującego stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania wobec negatywnej przesłanki procesowej, jaką określono w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Udział w składzie orzekającym osoby, która po ukończeniu 65 roku życia nie złożyła oświadczenia o chęci kontynuacji orzekania, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, wymagającą uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.