W sytuacji, gdy czyn będący przedmiotem oskarżenia został już prawomocnie osądzony, przy czym uprzednie postępowanie zakończyło się uniewinnieniem, występuje negatywna przeszkoda procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, wykluczająca ponowne postępowanie karne.

Wyrok sądu pierwszej instancji, wydany po śmierci oskarżonego, winien być uchylony, a postępowanie umorzone z uwagi na istnienie bezwzględnej przeszkody procesowej z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Niedopełnienie obowiązku podpisania całego wyroku przez sędziego stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Czynność sądu pierwszej instancji polegająca na wymierzeniu kary pozbawienia wolności niezgodnie z wykonanym wnioskiem o dobrowolne poddanie się karze i niezgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu jest działaniem wbrew ustawie i stanowi podstawę do uchylenia wydanego orzeczenia.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Niedopuszczalne jest orzekanie w trybie nakazowym, gdy materiał dowodowy wskazuje na uzasadnioną wątpliwość co do poczytalności obwinionego, co obliguje do wprowadzenia obligatoryjnej obrony i rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych.