Decyzja o obniżeniu emerytury na podstawie art. 15c ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym musi odnosić się do indywidualnej oceny czynów, nie zaś wyłącznie ram czasowych służby. Sądy posiadają niezależność w ustaleniu faktów i ich kwalifikacji prawnej, a ograniczenie praw emerytalnych na tej podstawie narusza zasady konstytucyjne.

Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, bez wskazania naruszenia przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, nie umożliwia oceny, czy ewentualne uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 398³ § 1 pkt 2 k.p.c. Zastosowanie nowych przepisów o waloryzacji składek emerytalnych ma charakter prospektywny

W postępowaniu sądowym dotyczącym ubezpieczeń społecznych możliwe jest odwołanie się do zasad kodeksu postępowania administracyjnego (art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a.) w celu oceny, czy naruszenie przez organ rentowy obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej oraz obowiązku informowania stron stanowi uzasadnioną przyczynę dla przywrócenia ciągłości dobrowolnego ubezpieczenia

W sytuacji, gdy: (1) wypowiadający umowę nie jest pracodawcą; (2) sąd nie ma wątpliwości, jaki podmiot powinien być pozwany; (3) żądanie pozwu nie opiera się na stanowczym twierdzeniu o biernej legitymacji oznaczonego podmiotu – możliwe jest przyjęcie oczywiście niedokładnego oznaczenia pozwanego. Sąd pracy w ramach wstępnego badania sprawy (art. 467 k.p.c.) powinien wyjaśnić rzeczywiste intencje pracownika

Artykuł 21 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych nie znajdzie zastosowania, jeżeli oprócz naruszenia przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia wystąpiły inne przyczyny wypadku, w szczególności gdy pracodawca i jego przełożeni świadomie tolerowali naganne zachowania pracowników oraz nie sprawowali

W sprawach obniżenia emerytur za służbę na rzecz totalitarnego państwa, kontrola indywidualnych działań jest konieczna; przepisy umożliwiające automatyczne obniżenie świadczeń są niezgodne z Konstytucją RP.

Artykuł 24a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, przewidujący obniżenie rent rodzinnych po zmarłych funkcjonariuszach pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa, jest konstytucyjnie dopuszczalny, gdyż uprzywilejowane prawa emerytalno-rentowe nabyte przez funkcjonariuszy państwa totalitarnego i członków ich rodzin zostały nabyte niegodziwie, a zasada ochrony praw nabytych nie chroni

Mechanizm "gilotyny emerytalnej" z art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy budzi poważne wątpliwości konstytucyjne, gdyż prowadzi do nieproporcjonalnego i nierównego traktowania funkcjonariuszy mających identyczny staż służby po 1990 r., którzy mogą otrzymywać diametralnie różne świadczenia w zależności od tego, czy choćby przez jeden dzień służyli na rzecz totalitarnego państwa

Przepisy działu IV rozdziału 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2561 ze zm.) kompleksowo i autonomicznie kształtują zagadnienie opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne, regulując: ich wysokość (art. 79-80 u.ś.o.z.), podstawę ich wymiaru (art. 81 u.ś.o.z.), zbieg tytułów (art. 82 u.ś.o.z.), obniżenie