Klauzule waloryzacyjne w umowie kredytowej denominowanej do waluty obcej, nieuzgodnione indywidualnie i wprowadzające rażącą nierównowagę kontraktową, są abuzywne i bezskuteczne. Po ich usunięciu, umowa nie może być utrzymana w pierwotnej formie.
Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu denominowanego do waluty obcej określają główne świadczenia stron i są ściśle powiązane z klauzulą ryzyka walutowego. Po wyeliminowaniu abuzywnych klauzul przeliczeniowych nie można zastąpić kursów bankowych kursem NBP ani utrzymać umowy jako kredytu złotowego lub czysto walutowego, gdyż prowadziłoby to do niedopuszczalnego zniekształcenia woli stron. Bank ma
Abuzywność klauzul indeksacyjnych umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF skutkuje jej nieważnością, gdyż brak możliwości utrzymania umowy bez przekształcenia jej istoty. Ochrona konsumencka wymaga, aby postanowienia umowne były jednoznaczne i zrozumiałe, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione.
Postanowienia umowy kredytu dotyczące mechanizmu indeksacji do CHF, prowadzące do jednostronnego ustalania kursu waluty przez bank, są niedozwolone, co narusza interesy konsumenta i uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie umowy kredytu; sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.
W razie stosowania przez przedsiębiorcę nieuczciwej praktyki rynkowej, konsument może żądać unieważnienia umowy i zwrotu świadczeń, nawet jeśli przedsiębiorca nie jest ubezpieczycielem, o ile jego działania wprowadzają w błąd i naruszają interes konsumenta.
Zastosowanie prawa zatrzymania w sytuacji wzajemnych świadczeń pieniężnych jest nieprawidłowe; klauzule indeksacyjne w umowach konsumenckich są niedozwolone, a odsetki za zwłokę przysługują od chwili doręczenia wezwania do zapłaty, a nie od wydania wyroku.
Wyeliminowanie z umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej abuzywnych klauzul dotyczących ustalania kursów walut skutkuje nieważnością całej umowy, a niedopuszczalne jest zastępowanie tych klauzul innymi postanowieniami w celu utrzymania umowy w mocy. Prawo zatrzymania (art. 496 k.c.) nie przysługuje stronie, która może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony.
Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia za krzywdę należy uwzględnić, że zdrowie ludzkie stanowi wartość bezcenną, której trwała utrata nie może być w pełni zrekompensowana pieniężnie. W przypadku osoby, która doznała poważnego uszczerbku na zdrowiu pozbawiającego ją pozytywnych perspektyw życiowych i wymagającego dożywotniej opieki, nietrafne jest posługiwanie się argumentem o niedopuszczalności
Stwierdzenie abuzywności klauzul umownych indeksujących kredyty do CHF powoduje ich bezskuteczność, co w świetle prawa krajowego i orzecznictwa TSUE może uzasadniać stwierdzenie nieważności całej umowy, jeżeli utrzymanie jej obowiązywania jest niemożliwe bez tych postanowień.