Rażące naruszenie przez sąd drugiej instancji prawa do rzetelnego procesu w postaci niepełnego uzasadnienia wyroku reformatoryjnego uzasadnia jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w celu przeprowadzenia pełnej i zgodnej z prawem kontroli instancyjnej.

Nienależyta obsada sądu, z udziałem sędziów powołanych w trybie uznanym za niekonstytucyjny, skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeśli materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie winy oskarżonego, zwłaszcza gdy zachodzi możliwość powagi rzeczy osądzonej.

Wyrok uchylający orzeczenie pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania powinien być oparty na dokładnie wykazanych podstawach do przeprowadzenia przewodu w całości; ich brak obliguje sąd odwoławczy do reformatoryjnego działania w ramach własnych kompetencji.

Przepis zawieszający bieg przedawnienia karalności przestępstw skarbowych w czasie pandemii COVID-19 uznany za niekonstytucyjny, skutkuje przedawnieniem karalności i koniecznością umorzenia postępowania, nawet jeśli orzeczenie o jego niekonstytucyjności zapada przed wydaniem wyroku sądu II instancji.

W postępowaniu odwoławczym sąd powinien dążyć do merytorycznego rozpoznania sprawy, a uchylenie wyroku i zwrot do ponownego rozpoznania jest wyjątkiem, który musi być dokładnie uzasadniony wystąpieniem przesłanek przewidzianych art. 437 § 2 k.p.k.