W zakresie art. 129 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, szkoda wynikająca z ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania obejmuje obniżenie wartości nieruchomości powstałe w wyniku legalizacji hałasu oraz immisji, które właściciel musi znosić bez możliwości ich zaprzestania, co jest następstwem samego aktu ustanawiającego OOU.

Roszczenia uzupełniające właściciela rzeczy, takie jak wynagrodzenie za korzystanie, są ściśle powiązane z roszczeniem windykacyjnym i nie mogą być dochodzone samodzielnie. Niewystąpienie z roszczeniem windykacyjnym uniemożliwia skuteczne dochodzenie roszczeń uzupełniających.