Nieobecność obrońcy podczas procesu, mimo obowiązku obrony obligatoryjnej wynikającego z wątpliwości co do poczytalności oskarżonej, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymagającą uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Postępowanie nakazowe jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą żadnych wątpliwości. W przypadku wątpliwości co do poczytalności obwinionego lub jego zdolności do samodzielnej obrony, sąd powinien skierować sprawę na rozprawę, a nie stosować tryb nakazowy.

Uchybienia w ocenie dowodowej oraz niewłaściwe zastosowanie zasady in dubio pro reo przez Sąd Okręgowy skutkują koniecznością ponownego rozpoznania sprawy, celem usunięcia sprzeczności i zapewnienia obiektywnej oceny dowodów.

Kumulacja tytułów egzekucyjnych w odniesieniu do tożsamych roszczeń cywilnoprawnych i karnoprawnych jest niedopuszczalna, jeśli na etapie postępowania karnoprawnie orzeczono o tym samym roszczeniu już prawomocnie. Uchybienia w tym względzie mogą prowadzić do rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć.

Karalność występku zagrożonego karą pozbawienia wolności do dwóch lat ulega przedawnieniu po pięciu latach od jego popełnienia, a w przypadku wszczęcia postępowania karnego, okres ten zostaje wydłużony do dziesięciu lat.

Zniesławienie za pomocą środków masowego komunikowania stanowi naruszenie art. 212 § 2 k.k., jeżeli przekracza granice dozwolonej krytyki i nie opiera się na rzetelnie zweryfikowanych faktach. Przestrzeganie standardów dziennikarskich jest kluczowe dla oceny takich działań.