Klauzule waloryzacyjne i przeliczeniowe w umowach kredytowych indeksowanych kursem waluty obcej, zawierające niedozwolone postanowienia umowne, są abuzywne, co uzasadnia ich niewiążący charakter od początku i prowadzenie do nieważności umowy kredytu jako niemożliwej do utrzymania w pozostałym zakresie.

Skarga kasacyjna została częściowo uwzględniona z powodu niewystarczających ustaleń faktycznych dotyczących konsumenckiego statusu pozwanej przy zawieraniu umowy kredytu, co wpływało na zastosowanie ochrony przewidzianej dla konsumentów w art. 3851 k.c.

W sprawach o zwrot świadczeń spełnionych na podstawie nieważnej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej konsument jest uprawniony do odsetek za opóźnienie od momentu wezwania banku do zwrotu świadczenia, bez konieczności składania oświadczenia o odmowie potwierdzenia abuzywnych postanowień, a prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu przez sądy krajowe wykładni prawa krajowego umożliwiającej

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej określające wysokość należności kredytobiorcy z odwołaniem do kursu waluty ustalanego jednostronnie przez bank, bez wskazania obiektywnych kryteriów jego oznaczania, mają charakter niedozwolonych postanowień umownych, a po ich wyeliminowaniu utrzymanie umowy kredytowej w mocy w pozostałym zakresie nie jest możliwe, gdyż postanowienia określające

Umowa o kredyt bankowy (art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1646), jest umową wzajemną w rozumieniu art. 487 § 2 k.c.

Nieważność klauzul indeksacyjnych w umowach kredytów walutowych prowadzi do upadku umowy kredytu, co wymaga zwrotu świadczeń wzajemnych bez możliwości uzależnienia ich od wzajemnego zabezpieczenia przez strony.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej odsyłające do tabeli kursów banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie stanowią niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., a ich wyeliminowanie powoduje nieważność całej umowy kredytowej, gdyż w świetle aktualnego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest możliwe zastąpienie takich postanowień

Klauzule przeliczeniowe i waloryzacyjne umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, obarczone brakiem transparentności i jednostronną możliwością ich określenia przez bank, są abuzywne i wywołują nieważność umowy, jeśli ich eliminacja uniemożliwia zrealizowanie głównego celu umowy.

Klauzule indeksacyjne w umowie kredytu mogą być uznane za abuzywne, jeżeli rażąco naruszają interesy konsumenta. Zastosowanie tych postanowień nie jest wiążące, co skutkuje ich nieważnością. Termin przedawnienia roszczeń zwrotnych rozpoczyna się wraz z zawiadomieniem banku przez konsumenta.