W transporcie międzynarodowym podlegającym Konwencji CMR reklamacja złożona przez przewoźnika umownego wobec przewoźnika faktycznego (podwykonawcy) skutecznie zawiesza bieg rocznego terminu przedawnienia roszczenia odszkodowawczego zgodnie z art. 32 ust. 2 CMR, niezależnie od tego, czy przewoźnik umowny uprzednio uregulował szkodę wobec odbiorcy towaru, przy czym przesłanką odpowiedzialności ubezpieczyciela

Umowa kredytowa zawierająca abuzywne klauzule waloryzacyjne do CHF, które nie były jednoznacznie określone i rzetelnie wyjaśnione konsumentom, narusza ich interesy i jest nieważna. Sąd nie może automatycznie uzupełniać takich klauzul innymi postanowieniami.

Klauzule indeksacyjne w umowie kredytowej, pozwalające bankowi jednostronnie ustalać kursy walut, naruszają równorzędność stron i są abuzywne. Ich bezskuteczność uniemożliwia utrzymanie w mocy umowy, prowadząc do jej nieważności, co skutkuje obowiązkiem restytucyjnym banku wobec konsumentów.

Sąd, rozpoznając wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie jest związany zakresem tego wniosku co do rodzaju ubezwłasnowolnienia.

Zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia na podstawie art. 123 § 1 pkt 1 k.c. tylko wówczas, gdy zostało przedsięwzięte bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia, przy czym niezbędna jest ocena przesłanki bezpośredniości przez pryzmat konkretnego celu działania wierzyciela, a zawezwanie którego celem jest jedynie wydłużenie okresu zaskarżalności wierzytelności przez

Klauzula abuzywna zawarta w umowie kredytu denominowanego nie wiąże konsumenta ex lege, a roszczenia restytucyjne wynikające z jej zastosowania są wymagalne niezwłocznie po wezwaniu do zapłaty. Bank nie ma prawa zatrzymania świadczeń w oparciu o art. 496 k.c.

Umowy kredytowe zawierające klauzule przeliczeniowe i waloryzacyjne, umożliwiające jednostronne ustalanie kursu waluty, naruszają interes konsumenta i skutkują ich nieważnością, jeżeli dysproporcja informacyjna nie została zrównoważona. Niedozwolone postanowienia nie wiążą konsumenta.