Brak wymaganych elementów formalnych orzeczenia sądu oraz zaniechanie zapewnienia obligatoryjnej obrony uzasadniają uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w przypadku ustania karalności czynu.

Nieprawidłowa obsada sądu, wynikająca z udziału sędziego powołanego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej z naruszeniem standardów konstytucyjnych, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, która skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego uchylono. Sąd odwoławczy błędnie stwierdził brak kompletnych znamion przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, wzywając do rzetelnej kontroli odwoławczej.

Skazanie za groźby karalne wymaga, by przypisany czyn zawierał pełne znamiona ustawowe, w tym wzbudzenie uzasadnionej obawy u pokrzywdzonego.

Przy orzekaniu w sprawach o czyny przeciwko mieniu, mających przesłanki 'czynów przepołowionych', sąd powinien kierować się kwotą rozgraniczającą obowiązującą w dacie orzekania, nie zaś w dacie popełnienia czynu, a także unikać ponownego sądzenia czynów już prawomocnie osądzonych.

Kasacja prokuratora została częściowo uwzględniona. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie uniewinnienia oskarżonego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.