Skład sądu odwoławczego musi uwzględniać kwalifikację prawną czynu zarzuconego w pierwszej instancji, gdzie zagrożenie karą przekracza pięć lat pozbawienia wolności, wykluczając stosowanie wyjątków z art. 449 § 2 k.p.k., co wymaga składu trzech sędziów.

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z udziału sędziów powołanych przez upolitycznioną Krajową Radę Sądownictwa, skutkuje uchyleniem wyroku. Sąd winien być obsadzony zgodnie ze standardami niezawisłości i bezstronności.

Do zasądzenia odszkodowania z tytułu utraconych korzyści podczas niesłusznego aresztowania konieczne jest wykazanie wysokiego prawdopodobieństwa, że poszkodowany uzyskałby te korzyści, co wymaga starannego rozważenia wszelkich okoliczności sprawy.

Orzeczenie kary łącznej poniżej dolnego progu ustalonego przez art. 86 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, wymagające uchylenia wyroku i jego ponownego rozpoznania w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

Uchybienie w postaci zaniechania orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym przy skazaniu za czyn z art. 158 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku w zaskarżonej części i konieczność ponownego rozpoznania sprawy.

W sytuacji stwierdzenia, że skład sądu odwoławczego był nienależycie obsadzony w sposób naruszający zasadę bezstronności i niezależności sądu, wyrok takiego sądu podlega uchyleniu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

W przypadku gdy sprawca odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności za przestępstwa objęte recydywą, możliwe jest przyjęcie kwalifikacji recydywy wielokrotnej zgodnie z art. 64 § 2 k.k., nawet jeśli pojedyncze wyroki skazujące są krótsze niż rok.

Wyrok Sądu Apelacyjnego, z uwagi na udział sędziego powołanego przez KRS w obecnym składzie, nie spełniał wymogu nienależytej obsady sądu, co uzasadniało kasację i ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.