W postępowaniu nakazowym, kara grzywny nie może przekroczyć 200 stawek dziennych zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k.; orzeczenie grzywny w wyższej wysokości stanowi rażące naruszenie procedury, co uzasadnia uchylenie części wyroku dotyczącej kary i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy zostaje uchylony w części dotyczącej czynu zarzucanego oskarżonemu z art. 200 § 1 k.k., a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na rażącą obrazę prawa procesowego w ocenie dowodów oraz dokonywaniu ustaleń faktycznych.
Brak prawidłowego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy oskarżonemu narusza jego podstawowe prawo do obrony, uzasadniając konieczność uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.
Uchybienie w postaci rażącego naruszenia art. 93 § 2 k.p.w. skutkowało uchyleniem wyroku nakazowego i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem właściwej kwalifikacji z art. 95 § 1 k.w. zamiast art. 94 § 1 k.w.
Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. występuje, gdy w sądzie orzeka osoba powołana na sędziego na wniosek KRS ukształtowanej przepisami z 2017 r., co narusza standardy niezawisłości. Wyrok uchylono, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
Kasacja Prokuratora Generalnego została uwzględniona z powodu błędnej kwalifikacji prawnej czynów jako przestępstw przez Sąd Rejonowy, w kontekście zmiany przepisów prowadzącej do kwalifikacji działań oskarżonego jako wykroczenia, uchylając wyrok i przekazując do ponownego rozpoznania.
Uchybienie w postaci nienależytej obsady sądu, spowodowane udziałem sędziego powołanego przez KRS ukształtowaną w trybie ustawy z 2017 r., stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Wyrok Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim z dnia 21 marca 2024 r., sygn. II K 507/23, w części nieorzeczenia obligatoryjnych środków karnych wobec D.S. skazanego z art. 202 § 3 k.k. i art. 202 § 4a k.k., został uchylony z uwagi na rażące naruszenie prawa materialnego, z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.