Wyrażone w prawomocnym wyroku stwierdzającym niepodleganie ubezpieczeniom społecznym poglądy sądu dotyczące sfery motywacyjnej osoby zgłaszającej się do ubezpieczeń oraz oceny charakteru prowadzonej działalności gospodarczej nie mają automatycznie mocy wiążącej w rozumieniu art. 365 § 1 k.p.c. w sprawie o zwrot nienależnie pobranego świadczenia z ubezpieczenia społecznego na podstawie art. 84 ust.

Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza, że nakaz zapłaty zasądzający lichwiarskie odsetki narusza przepisy prawa i zasady współżycia społecznego, co uzasadnia uchylenie nakazu i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania w trosce o prawidłowość porządku prawnego i ochronę konsumentów.

Jak wynika z treści art. 86 § 1 k.k. (brzmienie do 23 czerwca 2020 r.), wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, sąd nie może przekroczyć górnej granicy ustawowej, wynoszącej 2 lata. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji niezgodne z tym przepisem skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.