Obrona obligatoryjna, wynikająca z powzięcia wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, trwa przez całe postępowanie karne, aż do wydania postanowienia sądu umożliwiającego jej ustanie. Brak obecności obrońcy podczas czynności sądowych, gdy jego udział jest obligatoryjny, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Dla przypisania odpowiedzialności karnej z art. 180a k.k. konieczne jest istnienie wykonalnej decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w dacie czynu. Zatrzymanie prawa jazdy, bez cofnięcia uprawnień, nie spełnia tego wymogu.

Wierzyciel zachowuje po ogłoszeniu upadłości dłużnika legitymację do wytoczenia powództwa o uznanie za czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z osobą trzecią za bezskuteczną. Utrata tej legitymacji nie wynika wprost z przepisów prawa upadłościowego. Takiego skutku nie sposób również wyprowadzić z tych przepisów ani przy zastosowaniu wykładni językowej, ani historycznej lub celowościowej.

Artykuł 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku ‎z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, przewidujący rozpoczęcie biegu terminów po upływie 7 dni od dnia wejścia ‎w życie tej ustawy, odnosi się do terminów, które nie rozpoczęły biegu na podstawie art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z

Przesłanka wiedzy zubożonego co do braku podstawy do świadczenia wymaga ścisłej interpretacji, co oznacza, że wątpliwości odnośnie do obowiązku spełnienia świadczenia nie mogą być utożsamiane z jego pozytywną wiedzą o braku powinności spełnienia świadczenia, nawet gdy wątpliwości w tej materii są poważne. W efekcie, odmiennie niż w odniesieniu do pozycji prawnej wzbogaconego, z wiedzą w rozumieniu

Oskarżony pozbawiony wolności, który wyraził wolę osobistego uczestnictwa w rozprawie odwoławczej, powinien być na nią sprowadzony, a odstąpienie od tego powinno następować jedynie w wyjątkowych przypadkach, aby nie naruszać jego prawa do obrony i rzetelnego procesu.

Dopuszczalne jest zastrzeżenie kary umownej za zwłokę w wykonaniu zobowiązania w postaci określonego procentu ustalonego wynagrodzenia umownego za każdy dzień zwłoki, nawet jeżeli nie określono końcowego terminu naliczania kary umownej ani jej kwoty maksymalnej.

Dla wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, konieczne jest zaskarżenie odmowy uznania wierzytelności sprzeciwem do sędziego-komisarza, a w razie nieuwzględnienia sprzeciwu - wniesienie zażalenia do sądu upadłościowego.