Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę dotyczącą zobowiązań VAT została oddalona, z uwagi na niewystarczające dowody przeciwstawiające się wcześniej poczynionym ustaleniom o udziale w transakcjach o charakterze karuzelowym.
Nieruchomość wprowadzona do ewidencji środków trwałych jako składnik przedsiębiorstwa, nawet przy obecnym wykorzystaniu części na cele statutowe przez stowarzyszenie, podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.
Termin na wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości biegnie od dnia jego zakończenia, tj. od sporządzenia protokołu, zgodnie z art. 110u § 1 u.p.e.a., co jest zgodne z konstytucyjnymi standardami postępowania administracyjnego.
Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.
Zgodnie z art. 89 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług obejmuje wierzytelności powstałe po dokonaniu zajęcia, należności można zająć u trzeciodłużnika bez wcześniejszego ustalenia. Oddalono skargę kasacyjną Skarżącego jako bezzasadną.
Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.
Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.
Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom, dopóki nie zostanie ustalony podatek od całorocznego dochodu spółki, wynikający z art. 30a ust. 1 pkt 4 updof.
Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa w dniu powstania nadpłaty, a postanowienie organu podatkowego wydane w tej sprawie ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie konstytuuje nowych skutków prawnych ani nie wchodzi do masy upadłości podatnika.
Sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.), zgodnie z którym „zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym”, stanowi w stanie prawnym
Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa z dniem powstania nadpłaty i powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego do wysokości dokonanej kompensaty, natomiast postanowienie organu podatkowego ma charakter wyłącznie deklaratoryjny i potwierdza skutek już wcześniej zaistniały.
Wydanie wyroku bez udziału syndyka w sprawie upadłościowej P. D. skutkuje jego nieważnością z powodu braku zdolności procesowej upadłego, co prowadzi do uchylenia orzeczenia i ponownego rozpoznania sprawy z udziałem właściwego podmiotu.
Stwierdzenie nieważności uchwał dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi skutkuje uznaniem takich opłat za świadczenia nienależne, podlegające zwrotowi jako nadpłaty na podstawie art. 75 Ordynacji podatkowej.
W przypadku posiadania oleju napędowego o nieznanym pochodzeniu, podatnik zobowiązany jest do zapłaty podatku akcyzowego, chyba że wykaże, iż podatek ten został już zapłacony przez sprzedawcę. Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, dotyczącego technicznego aspektu zmiany parametrów paliwa, nie narusza zasad postępowania jeśli okoliczności sprawy nie wymagają wiedzy specjalistycznej.