Zgodnie z art. 71a § 9 u.p.e.a., dłużnik zajętej wierzytelności nie jest uprawniony do jej przekazywania na rzecz podmiotów innych niż organ egzekucyjny po skutecznym zajęciu takich wierzytelności przez ten organ.

Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.

Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.

Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)