Uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może modyfikować przepisów ustawowych dotyczących ochrony przyrody. Ograniczenia wprowadzone planem muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności oraz nie mogą nadmiernie naruszać praw użytkowników wieczystych.

Raport o oddziaływaniu na środowisko musi być spójny, rzetelny, spełniać wymogi art. 66 ustawy środowiskowej i uwzględniać zarówno przyrodnicze, jak i społeczne aspekty. Obowiązek jego sporządzenia jest uzasadniony nawet w razie braku szczególnego odniesienia do poszczególnych aspektów przez organ.

Wywłaszczona nieruchomość, która stała się własnością uczelni publicznej z mocy prawa, nie podlega zwrotowi. Decyzja o wykorzystaniu gruntu zgodnie z celem wywłaszczenia uniemożliwia jego zwrot mimo niezależnie prowadzonych postępowań dotyczących ksiąg wieczystych.

Zmiana przepisów prawa właściwego o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca nowe organy orzekające, skutkuje brakiem kompetencji dotychczasowego organu administracyjnego do merytorycznego rozpoznania wniosków, nawet złożonych przed zmianą prawa, jeżeli w nowym stanie prawnym te kompetencje przynależą do sądu powszechnego.

Zwrot podania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak właściwości do rozpatrzenia wniosku na mocy art. 66 § 3 k.p.a. jest prawidłowy, gdy nowe przepisy pozbawiły tego organu właściwości orzeczniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów, które odmówiły stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na brak dowodów jej zajęcia pod drogę publiczną.

Dostęp do akt zakończonego postępowania karnego podlega regulacjom Kodeksu postępowania karnego, który jako ustawa szczególna wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wyłącznie Prokurator Generalny jest właściwy do przyznania dodatku wyrównawczego wobec żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora po likwidacji wojskowych jednostek prokuratury, co skutkuje nieważnością decyzji wydanych przez organy nieuprawnione.

Brak wystarczających dowodów na spełnienie przesłanek doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 k.p.a. wyklucza uznanie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy uwzględnić dzień faktycznego odbioru decyzji jako początek biegu terminu.

Dla uznania świadczeń za nienależnie pobrane wystarczy skuteczne pouczenie o obowiązkach i świadomość ich naruszenia; nie jest wymagane, aby organ samodzielnie weryfikował zmiany w rejestrach publicznych.

Decyzja administracyjna o przejęciu nieruchomości rolnej przez Państwo, zgodna z ustawą o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, nie narusza rażąco prawa, o ile nieruchomość była objęta faktycznym władaniem przez Państwo przed 5 kwietnia 1958 r. i nie wykazano podstaw nieważności przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odwołanie się organu do ochrony prywatności przy odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń doradcy Głównego Geodety Kraju było nieuzasadnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej organu.

Organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową jest Prokurator Generalny. Decyzje wydane z naruszeniem właściwości podlegają stwierdzeniu nieważności.

Względy formalne, wiążące decyzję Dyrektora Szkoły o braku zarządzenia w zakresie korzystania ze stołówki szkolnej przy organizacji alternatywnej formy żywienia, wykluczają domniemanie bezczynności organu, kiedy szkoła wywiązuje się z ustawowego obowiązku zapewnienia posiłku niedyktowanego przez wymóg utworzenia tradycyjnej stołówki.

Zmiana stanu prawnego pozbawiająca organ administracyjny kompetencji orzeczniczej wymaga zastosowania znowelizowanych przepisów do postępowań niezakończonych, a właściwym do rozstrzygania takich spraw staje się sąd powszechny; brak przepisów przejściowych nie zmienia tej zasady.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego do października 2023 r. wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od lipca 2023 r.; prawidłowe ustanowienie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od 1 listopada 2023 r. nastąpiło z uwagi na wygaśnięcie prawa do wcześniejszego świadczenia.