NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji odmownej w zakresie przyznania płatności za 2021 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, prawidłowo stosując unijne przepisy rozporządzenia 640/2014.

Skarga kasacyjna Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zostaje oddalona. Orzeczenie sądu I instancji, stwierdzające istotne naruszenia proceduralne w ocenie projektu przez organ, jest zasadne. Organ zignorował wiążące wskazania sądu, wymagając od niego ponownej oceny zgodnej z konserwatywnymi zasadami oceny projektu.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Podmiot wykonujący przewóz może zostać ukarany za jazdę pojazdem z niebezpieczną usterką układu hamulcowego; brak dowodu na nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające przewidzenie usterki wyklucza umorzenie postępowania karnego.

Przewóz regularny specjalny nie wymaga publicznej dostępności ani zezwolenia na przewóz publiczny, a przepisy szczegółowe ustawy o transporcie drogowym wyłączają stosowanie przepisów o miarkowaniu kary z Działu IVa k.p.a.

Długotrwałe odroczenie obowiązku szczepień ochronnych wymaga formalnego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego istnienie medycznych przeciwwskazań; samo skierowanie do specjalistycznej poradni nie jest wystarczające do uchylenia obowiązku administracyjnoprawnego wynikającego z przepisów ustawowych.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym nie ulega automatycznemu odroczeniu bez formalnego stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych. Tytuł wykonawczy dotyczący szczepień jest prawidłowy, gdy brak jest udokumentowanego, długoterminowego odroczenia obowiązku.

Wady proceduralne mogące stanowić podstawę wznowienia postępowania nie są równoważne z rażącym naruszeniem prawa prowadzącym do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej na gruncie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Z wydobycia kopaliny można wywieść przesłanki do odmowy stwierdzenia nieważności, jeśli decyzja koncesyjna opiera się na właściwych przepisach p.g.g. przy uznaniu wpisów w księgach wieczystych i domniemaniu ich prawidłowości.

Postanowienie o uchyleniu decyzji wstrzymania koncesji przez Ministra zasadnie uchyla decyzję Marszałka przy braku szczegółowego uzasadnienia wstrzymania, zachowując zasady trwałości decyzji administracyjnych.

Podanie o wznowienie postępowania złożone przez Bank S. wniesione zostało z zachowaniem miesięcznego terminu od dnia uzyskania wiedzy o decyzji koncesyjnej, a umorzenie postępowania przez organ administracyjny było nieuzasadnione.

Osoby przebywające w Polsce są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, a brak wskazania w skardze kasacyjnej istotnego wpływu naruszeń procesowych na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem.

Sąd I instancji błędnie uznał, że szczegółowa kontrola drogowa w stacji pojazdów narusza art. 129fb p.r.d.; aplikacja tej normy nie wyklucza stacji diagnostycznych jako miejsc kontroli, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i ponowne rozpoznanie sprawy.

Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie znajduje zastosowania przy zbiegu deliktów o różnych znamionach prawnych określonych w odrębnych załącznikach ustawy o transporcie drogowym. Podmiot dokonujący przewozu bez wymaganych zezwoleń oraz przewozu pojazdem niespełniającym norm konstrukcyjnych podlega oddzielnym karom.

Grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania się szczepieniu ochronnemu jest zgodna z ustawą, o ile egzekucja obejmuje obowiązek wynikający bezpośrednio z przepisów prawa. Kontrola sądowa ogranicza się do zgodności z prawem formalnym stosowania środków egzekucyjnych.