Organy administracyjne muszą rzetelnie ustalać daty powstania nieprawidłowości w projektach dofinansowanych środkami unijnymi; błędne określenie daty może skutkować naruszeniem procedury i unieważnieniem decyzji administracyjnej przez sąd.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania naruszenia prawa materialnego i proceduralnego w decyzjach organów administracyjnych dotyczących dopłat obszarowych, przy uwzględnieniu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mogą być stosowane do obywateli innych państw członkowskich UE; nie przewidują one wyłączenia ich stosowania ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania. Zarzuty dotyczące dyskryminacji oraz nieadekwatności terminu były nieuzasadnione.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że brak było podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej o zwrocie dotacji. Skarżący nie wykazał naruszenia przepisów prawa mających istotny wpływ na wynik sprawy, a ustalenia organu administracyjnego dotyczące niespełnienia wymogów terminowości były prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w przypadku wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ administracyjny nie jest zobowiązany do badania umorzenia fakultatywnego, jeżeli wniosek ten nie wskazuje okoliczności odpowiadających przesłankom art. 59 § 2 u.p.e.a.

Skarga kasacyjna J.N. od wyroku WSA w Białymstoku została oddalona jako nieuzasadniona, ponieważ zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie znalazły potwierdzenia, a stan faktyczny nie może być kwestionowany w drodze zarzutów kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich R.R. była wydana z naruszeniem prawa, dlatego utrzymuje się w mocy decyzję zobowiązującą do zwrotu środków przyznanych z tego tytułu. Brak podstaw prawnych do uznania przedawnienia roszczenia ani do przyjęcia dobrej wiary skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak wykazania przez stronę interesu prawnego, o którym mowa w art. 73 § 2 KPA, uzasadnia odmowę wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną, nie znajdując naruszeń prawa materialnego ani procesowego mogących zmienić decyzję o konieczności zwrotu dotacji uznanej za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.

Rozstrzyganie o odpowiedzialności solidarnej rozwiedzionego małżonka musi respektować pięcioletni termin przedawnienia, zaś uchylenie decyzji jest uzasadnione błędną wykładnią prawa. Upływ tego terminu uniemożliwia wydanie nowej decyzji przez organ odwoławczy po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej.

Sama potrzeba posiadania uwierzytelnionych odpisów dokumentów nie wypełnia przesłanki ważnego interesu strony z art. 73 § 2 k.p.a. NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że strona musi wykazać szczególne uzasadnienie uzyskania takich dokumentów.

Zakup samochodu Porsche dla pracownika niepełnosprawnego, bez przystosowań do jego potrzeb, nie kwalifikuje się jako wydatek służący celom rehabilitacji określonym w rozporządzeniu ZFRON oraz ustawie o rehabilitacji, co uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zakres skargi kasacyjnej, oddalił skargę, uznając brak błędów w wykładni norm materialnych przez WSA oraz stwierdzając niedopuszczalność dalszej rewizji kwestii faktycznych w związku z ich niekwestionowaniem w postępowaniu kasacyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że opłata dodatkowa może być pobierana tylko za faktyczne nieuiszczenie opłaty parkingowej. Wszelkie rozszerzenia tej zasady, polegające na sankcjonowaniu błędów formalnych w dokumentacji, są niezgodne z prawem. Organom lokalnym nie przysługuje prawo do kreowania dodatkowych przesłanek odpowiedzialności. Skutkiem tego, NSA uchyla wyrok WSA.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zwrot dofinansowania, jeżeli decyzja organu została wydana bez naruszenia przepisów proceduralnych oraz przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania.

Zgłoszenie przez P. L. wniosku o ogłoszenie upadłości nie uwolniło go skutecznie od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Pożyczki wspólników traktowane są jako zobowiązania pieniężne wpływające na ocenę niewypłacalności przed datą ogłoszenia upadłości.

NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji odmownej w zakresie przyznania płatności za 2021 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, prawidłowo stosując unijne przepisy rozporządzenia 640/2014.

Skarga kasacyjna Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zostaje oddalona. Orzeczenie sądu I instancji, stwierdzające istotne naruszenia proceduralne w ocenie projektu przez organ, jest zasadne. Organ zignorował wiążące wskazania sądu, wymagając od niego ponownej oceny zgodnej z konserwatywnymi zasadami oceny projektu.

Numer identyfikacyjny producenta rolnego nadany przez ARiMR jest przypisany wyłącznie do danego podmiotu prawnego i nie może być przedmiotem sukcesji prawnej. Odrzucenie przez organ wniosku o pomoc finansową wobec braku własnego numeru jest zgodne z prawem.