Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w części dotyczącej błędnego rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, podkreślając przedawnienie należności jako kluczowy aspekt. NSA wskazuje na konieczność ponownego rozpoznania sporu przez WSA, dokonując prawidłowej oceny formalnoprawnej zaskarżonej części decyzji.

Przedawnienie zobowiązań cywilnoprawnych nie skutkuje dla dłużnika powstaniem przychodu podatkowego, gdyż nie daje trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego; zobowiązanie formalnie nadal istnieje.

Uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez sąd pierwszej instancji było prawidłowe z uwagi na brak wykazania przez Organ przesłanek skuteczności doręczenia elektronicznego decyzji podatkowej. NSA potwierdził konieczność uwzględnienia regulacji sprzed nowelizacji z 2021 r., jeśli nie udowodniono innych stosowalnych przepisów.

Płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobrane zaliczki na podatek dochodowy od stypendiów, które w momencie wypłaty były zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.f. Decyzja o uchyleniu odpowiedzialności jest zgodna z prawem.

Usługa zapewnienia dostępu do kompleksowych danych z rynków finansowych oraz umożliwiająca dokonywanie transakcji na tych rynkach, nie stanowi usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), jeśli nie zapewnia jednocześnie podejmowania przez usługodawcę decyzji finansowych

Odpowiedzialność solidarna członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi w wypadku bezskuteczności egzekucji skierowanej do majątku spółki oraz nieterminowego zgłoszenia wniosku o jej upadłość, co obciąża członka zarządu, chyba że wykaże przesłanki wyłączające jego winę.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, a nie wykaże on przesłanek ekskulpujących, takich jak zgłoszenie upadłości we właściwym czasie.

Stwierdzając uchybienie przepisom art. 42 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 i 2 u.p.t.u. oraz art. 191 O.p., NSA uznał, że skarżący skutecznie przeprowadził wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, co uprawniało go do stawki 0% VAT, i uchylił decyzje organów podatkowych oraz wyrok WSA w Poznaniu, umarzając postępowanie podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że niespełnienie przesłanek prawnych skutecznego doręczenia drogą elektroniczną uniemożliwia uznanie doręczenia za skuteczne, co winno skutkować ponownym rozpoznaniem sprawy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skuteczność doręczenia decyzji podatkowej drogą elektroniczną wymaga uprzedniego sprawdzenia zgody podatnika i zastosowania przepisów przejściowych ustawy o doręczeniach elektronicznych, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobrane zaliczki, gdy stypendium spełnia warunki zwolnienia podatkowego; prawidłowo wypłacone środki wyłączają późniejsze obowiązki płatnika.

Składając wniosek o interpretację indywidualną, wnioskodawca ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, jednak organ nie może żądać, aby ten sam rozstrzygał wątpliwości prawne. Ocena działalności podatnika na gruncie prawa podatkowego leży w gestii organu, a nie samego wnioskodawcy.

Podstawa opodatkowania usług medycznych świadczonych na rzecz NFZ nie obejmuje dofinansowania na pokrycie wynagrodzeń, o ile dotacje te mają charakter kosztowy, a nie dopłaty do ceny usługi. Dotacje takie, niesłużące bezpośredniemu obniżeniu ceny usługi, nie stanowią elementu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Podatek naliczony z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji gospodarczych nie podlega odliczeniu, a Sankcje podatkowe są uzasadnione, gdyż organy wykazały świadomy udział w nierzetelnych transakcjach.

Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie udowodni istnienia wzajemnych, wymagalnych wierzytelności, nie może skutecznie powołać się na kompensację jako uzasadnienie nieprzekazania wierzytelności organowi egzekucyjnemu.