Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego oraz materialnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co uzasadniało nieprzyznanie pomocy finansowej.

Członek zarządu spółki kapitałowej odpowiada solidarnie za jej zaległości z tytułu zwrotu dofinansowania unijnego, jeżeli spełnione są przesłanki z art. 116 O.p., w szczególności: bezskuteczność egzekucji wobec spółki oraz pełnienie funkcji w czasie powstania zobowiązania, bez wykazania przesłanek uwalniających z odpowiedzialności.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego nie narusza art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a jej przejrzystość i rzetelność pozostają w zgodzie z wytycznymi konkursu, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Grunty pozostające w zarządzie Lasów Państwowych i dzierżawione od Skarbu Państwa powinny być traktowane równorzędnie z gruntami z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przy wyliczaniu wielkości ekonomicznej gospodarstwa dla celów przyznania pomocy unijnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, stosując art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umowy dzierżawy gospodarstwa nie spełniały wymogów formalnych, skutkując odmową pomocy finansowej w ramach PROW 2014-2020.

Przy ustalaniu przeważającej działalności gospodarczej w ramach dofinansowania unijnego należy zastosować różnorodne kryteria, a nie tylko przychód, zwłaszcza gdy działalność jest dotknięta zakłóceniami pandemicznymi. W sytuacji niejasności, interpretacja powinna być rozstrzygana na korzyść strony.

Podejmowanie czynności przekraczających zwykły zarząd majątkiem dziecka wymaga zgody sądu opiekuńczego na etapie zawierania umowy, a nie przy składaniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach PROW.

Decyzja o rejestracji pojazdu oparta na wcześniej wadliwej decyzji nie jest nieważna, gdyż wadliwość może prowadzić jedynie do wznowienia postępowania. Błędy proceduralne nie skutkują rażącym naruszeniem prawa i uzasadnieniem stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną Prezesa UOKiK, podtrzymując wyrok WSA uchylający karę pieniężną dla J.K. za rzekome naruszenia informacyjne, uznając działania J.K. za spełniające ustawowe wymogi minimalne i z należytym staraniem.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zmiana zakresu czasowego deliktu w postępowaniu odwoławczym, prowadząca do przypisania nowego zdarzenia faktycznego jako podstawy odpowiedzialności, przekracza granice tej samej sprawy administracyjnej i narusza gwarancje proceduralne strony.

Bezprzedmiotowość procesu administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., wynikająca z utraty bytu prawnego przez stronę, wymaga uchylenia decyzji pierwotnej jako pozbawionej substratu podmiotowego, a nie jedynie umorzenia postępowania odwoławczego.

Zaskarżony wyrok odpowiada prawu; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność nałożonej kary za nielegalne zajęcie pasa drogowego, uznając materiał dowodowy i oceny organów administracyjnych za prawidłowe. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. zostaje oddalona.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę z wykazu chorób zawodowych związaną z czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy, a obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że schorzenie spowodowane jest wyłącznie czynnikami pozazawodowymi. Skarga kasacyjna w takim zakresie podlega oddaleniu.

Prokurenci spółek z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r.; obowiązek ten został nałożony dopiero z dniem wejścia zmienionego przepisu.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona; zarzut nieważności postępowania i nierozważenie go zgodnie z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie znajduje uzasadnienia; nie wykazano podstaw kasacyjnych mogących skutkować uchyleniem decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.