Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia formalnych wymagań, brak należytego uzasadnienia zarzutów uniemożliwia ocenę zasadności skargi. Dlatego skarga podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, udostępnianej przewoźnikom, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej, gdy dotyczy gruntów zajętych faktycznie pod tę infrastrukturę, co wymaga właściwej kwalifikacji w oparciu o stan faktyczny.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ustalenie maksymalnej wysokości kosztów egzekucyjnych przez organ egzekucyjny, zgodnie z art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jest prawidłowe, a przepisy nie wymagają indywidualizacji kosztów na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków.
Przepisy o raportowaniu schematów podatkowych, choć mają charakter proceduralno-sprawozdawczy, mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji podatkowej, pełniąc funkcję ochronną dla podatnika, w kontekście sankcji za ewentualne uchybienia.
Obowiązki prawno-podatkowe wynikające z działu III rozdziału 11a Ordynacji podatkowej, związane z raportowaniem schematów podatkowych, są objęte zakresem postępowania interpretacyjnego, co oznacza obowiązek wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Nieuzasadnioną jest odmowa przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez stronę, jeżeli mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Odmowa może wskazywać na naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i zaufania do organów podatkowych. Skarga kasacyjna oddalona.
Decyzja ratalna NUS z dnia 7 grudnia 2021 r., przyznająca ulgę w spłacie zaległości podatkowych, może stanowić nową okoliczność faktyczną wpływającą na ocenę bezskuteczności egzekucji, uzasadniając wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 O.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego uzasadnia wydanie decyzji zabezpieczającej. Posługiwanie się pustymi fakturami VAT świadczy o uzasadnionej obawie niewywiązania się z obowiązków podatkowych przez podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość decyzji organu odwoławczego dotyczącej stawki podatku od nieruchomości, wskazując, że garaż zlokalizowany w budynku mieszkalnym podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami dla części budynków pozostałych. Skarga kasacyjna została oddalona.
Dofinansowanie, które nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczonych usług ani nie stanowi wynagrodzenia za usługi, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Dotacja pokrywająca jedynie koszty realizacji projektu nie jest elementem wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług.
Zajęcie udziałów w spółce z o.o. nie skutkuje, jeśli przed datą zajęcia doszło do zbycia udziałów, a wpis zbycia nie istnieje w KRS. Czynność taka nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne.
Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy i funkcjonalnie związane z jego działalnością gospodarczą powinny być opodatkowane według wyższej stawki podatku od nieruchomości, bez względu na ich faktyczne wykorzystanie do celów mieszkalnych, zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków.
WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.
Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.