Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając prawidłowość postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zakresie zarachowania wpłat na zaległości podatkowe.

Data doręczenia żądania organowi podatkowemu, a nie data nadania wniosku, wyznacza moment wszczęcia postępowania i końcową datę naliczania odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej.

W zakresie wyroku NSA z dnia 19 marca 2026 r., stwierdza się, że nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, które determinowałoby konieczność jego zawieszenia. Złożona skarga kasacyjna M.N. została oddalona.

W sprawie odmawia się uznania prawa do odliczenia VAT z tytułu pozornych faktur w ramach oszustwa karuzelowego oraz nie przyznaje stawki 0% dla nieistniejącej transakcji WDT. Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak skutecznego podważenia stanu faktycznego i proceduralnego.

Przesłanka egzoneracyjna z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. zostaje spełniona wyłącznie wtedy, gdy członek zarządu wskaże mienie istniejące, możliwe do skutecznej egzekucji i przedstawiające realną wartość ekonomiczną umożliwiającą zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.