Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i nie może dokonywać samodzielnej konkretyzacji zarzutów; skarga kasacyjna musi być formułowana precyzyjnie w oparciu o art. 174 p.p.s.a., aby była skuteczna.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, potwierdzając prawidłowość uchylenia decyzji o odmowie skreślenia działki z rejestru zabytków, z uwagi na niedostateczne uzasadnienie i nieuwzględnienie opinii naukowej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że możliwe jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeśli teren taki spełnia wymogi funkcjonalne. Decyzja administracyjna musi w sposób jednoznaczny identyfikować teren objęty wnioskiem.
W sprawach dotyczących uzgodnień warunków zabudowy na obszarach objętych ochroną zabytkową, kwestionowanie procedury ewidencyjnej nie może odbywać się w ramach postępowania uzgodnieniowego, a postanowienia organów konserwatorskich mają charakter wiążący dla rozstrzygnięcia o warunkach zabudowy.
Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, o ile teren spełnia wymogi funkcjonalne i może zostać jednoznacznie wyodrębniony, przy zachowaniu zakazu obejścia prawa.
Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.
NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, dokonujący pełnego postępowania dowodowego, skutkuje nieważnością decyzji, co jest sprzeczne z art. 15 K.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak kompleksowej oceny standardów jakości środowiska oraz nieuwzględnienie legitymacji skarżącego wymagają uchylenia decyzji administracyjnych, tym samym oddala skargę kasacyjną jako nieusprawiedliwioną.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego była zgodna z przepisami prawa, a odstępstwo od wymagań technicznych uzasadnione. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów, które wpływałyby na wynik postępowania.
Skarżąca, posiadając dorozumianą umowę użyczenia do lokalu rodziców, nie spełnia przesłanek do przyznania lokalu socjalnego, niezależnie od planów osobistych dotyczących przyszłości, co potwierdza rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną.
W postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę organ administracji nie bada kwestii wygaśnięcia pozwolenia na budowę, co pozostaje w gestii odrębnego postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 37 ustawy - Prawo budowlane.
Fundacja, nie będąc stroną w postępowaniu zakończonym decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie jest uprawniona do żądania jego wznowienia, a rozpoznanie jej żądań nie może skutecznie nastąpić w trybie postępowania wznowieniowego ze względu na brak legitymacji procesowej oraz materialnoprawnej.
Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.