Odszkodowania wypłacane przez podatnika za opóźnienie, niezawinioną utratę lub uszkodzenie przesyłki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli nie są konsekwencją wadliwego wykonania umowy, lecz wynikają z obiektywnych okoliczności niezawinionych przez podatnika.

Spółka komandytowa, wypłacając w ciągu roku podatkowego zaliczki na poczet zysków komplementariuszowi, nie jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż podatek ten obliczany jest wyłącznie od faktycznych zysków osiągniętych po zakończeniu roku podatkowego.

Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów wyłącznie wtedy, gdy jest poniesiony w sposób rzeczywisty, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością i jest prawidłowo udokumentowany; faktura nieodzwierciedlająca rzeczywistej transakcji nie może stanowić podstawy zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych.

Podatnicy mają prawo retrospektywnie zmieniać stawki amortyzacyjne w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie nierozliczonych zobowiązań podatkowych, gdyż art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. nie wyklucza takich działań, o ile nie doszło do przedawnienia.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu nie zasługiwała na uwzględnienie. Organy podatkowe nie zebrały pełnych materiałów dowodowych, co skutkowało naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, lecz nie ma potrzeby ponownych oględzin po upływie siedmiu lat.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary porządkowej na podatnika za nieprzedłożenie żądanych dokumentów w ramach czynności sprawdzających VAT było zgodne z prawem, a pełnomocnik nie jest tożsamy z podatnikiem co do obowiązku przedstawiania dokumentów.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości, jak określono w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., obejmuje całe działki ewidencyjne w przypadku faktycznego udostępnienia infrastruktury kolejowej przewoźnikom, niezależnie od jej statusu własnościowego.

Dopuszczalne jest uwzględnienie rabatów cenowych w korekcie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, jeżeli zostały przewidziane w umowie przed powstaniem obowiązku podatkowego, nawet jeśli rabat jest przyznawany po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, zgadzając się z oceną sądu i organu podatkowego, że czynności rozliczeniowe Spółki miały charakter pozorny, co uzasadniało wywodzenie skutków podatkowych z czynności ukrytych zgodnie z art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając za dopuszczalne korygowanie podstawy opodatkowania akcyzą w związku z późniejszymi rabatami przewidzianymi w umowie, co nie narusza zasady jednofazowości podatku akcyzowego.

Podstawa opodatkowania akcyzą od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego może być obniżona na skutek przysługującego rabatu, który wynika z warunków handlowych ustalonych przed powstaniem obowiązku podatkowego, co nie kłóci się z jednofazowym charakterem podatku akcyzowego.

Podatkowa grupa kapitałowa nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów nadwyżki kosztów finansowania dłużnego poniesionych przez spółkę przed przystąpieniem do grupy, zgodnie z art. 15c ust. 1 i 18 ustawy o CIT, co wynika z zasady zachowania limitów i nieprzechodzenia kosztów między podmiotami.

Zarządzenie egzekucyjne prowadzone przeciwko O. S.A. było zgodne z obowiązującymi przepisami; doręczono niezbędne dokumenty przed wszczęciem egzekucji, a zachowanie spółki uzasadniało naliczanie odsetek.

Korekta podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu samochodu osobowego jest dopuszczalna, jeśli rabat uzgodniony przed powstaniem obowiązku podatkowego spełnia określone warunki umowy między stronami, skutkujące obniżeniem ceny transakcji.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości przysługujące infrastrukturze kolejowej udostępnianej przewoźnikom nie stanowi "pomocy państwa" w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, nie przyznaje selektywnej korzyści, a tym samym nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

W przypadku stwierdzenia nadpłaty wynikającej z naruszenia prawa unijnego, organy podatkowe są zobowiązane do naliczenia odsetek zgodnie z wykładnią TSUE, od dnia zapłaty podatku do jego zwrotu, co uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 O.p.

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia o pomocy de minimis nie może ograniczać się tylko do analizy dokumentów przedłożonych przez podatnika; organ podatkowy jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i nie ma prawa zaniechać tego obowiązku w przypadku wystąpienia niejasności.