W sprawie, w której wydana została prawomocna decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego, wniosek o jego legalizację, złożony po uprawomocnieniu tej decyzji, nie daje podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61a § 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 16 § 1 K.p.a.).
Obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego może zostać nałożony na inwestora, który nie jest właścicielem nieruchomości, ale posiada inny tytuł prawny umożliwiający wykonanie decyzji administracyjnej.
Prowadzenie instalacji do przetwarzania odpadów niebezpiecznych bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego zgodnie z art. 365 ust. 1 p.o.ś. stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji o wstrzymaniu użytkowania tej instalacji.
Plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego, przyjęty zgodnie z wymogami proceduralnymi i merytorycznymi przewidzianymi w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie może być podważany na podstawie zarzutów dotyczących ogólnego interesu publicznego, ale musi bazować na konkretnych naruszeniach indywidualnych interesów prawnych skarżących.
Dla stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uwagi na naruszenie trybu jego sporządzenia konieczne jest wykazanie, że naruszenie to miało charakter istotny, tj. mogło wpłynąć na treść planu. Teza od Redakcji
Roboty budowlane, które nawet nie wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, jeśli są wykonane wbrew postanowieniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowią przypadek samowoli budowlanej. W takim przypadku jedynym sposobem na doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem jest usunięcie elementów niezgodnych z tym planem. Teza od Redakcji
Usunięcie drzew bez zezwolenia nie może być zakwalifikowane jako działanie w stanie wyższej konieczności, jeżeli nie jest bezpośrednio związane z konkretną akcją ratowniczą, a ma na celu jedynie ogólne ułatwienie przyszłych działań ratowniczych straży pożarnej.
Dowiedzenie się o decyzji administracyjnej w sposób umożliwiający złożenie wniosku o wznowienie postępowania oznacza uzyskanie informacji o organie, który wydał decyzję oraz sposobie rozstrzygnięcia sprawy, a nie musi obejmować poznania pełnej treści decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.).