W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, właściwe jest stosowanie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji zmieniającej warunki, respektując zasadę tempus regit actum.

W sprawach zmiany stanu wody na gruncie, ocena opinii biegłego musi uwzględniać logiczność oraz zgodność z doświadczeniem życiowym, co sąd administracyjny ma prawo weryfikować. Weryfikacja ta dotyczy zwłaszcza instancji, które przeprowadzają kontrolę legalności decyzji administracyjnych.

Nowelizacja k.p.a., wprowadzająca 30-letni termin na wzruszenie decyzji administracyjnych, jest zgodna z Konstytucją RP i służy interesowi publicznemu, poprawiając stabilność obrotu prawnego. Przemijający czas ogranicza możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, co nie narusza zasad zaufania obywatela do państwa.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydanych ponad 30 lat temu może być umorzone z mocy prawa, co jest zgodne z Konstytucją RP i ma na celu stabilizację porządku prawnego oraz ochronę interesu publicznego, zgodnie z interpretacją Trybunału Konstytucyjnego.

Włączenie obiektu do wojewódzkiej ewidencji zabytków jako czynność materialno-techniczna nie jest formą ochrony zabytków, lecz musi być oparte na merytorycznej ocenie jego wartości zabytkowych, potwierdzonej dowodowo, co wyklucza zarzut arbitralności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podstawą decyzji odmownej była niemożność odstąpienia od wcześniejszych sądowych wytycznych w zakresie rewizji analizy urbanistycznej, co czyniło zarzuty niestosowania się do tych wytycznych bezpodstawne.

Odwołanie od decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę projektu z płaskim dachem nie zasługuje na uwzględnienie, gdy ten element nie prowadzi do rażącego naruszenia prawa, ani do skutków niemożliwych do zaakceptowania.

Postępowanie o naruszenia przepisów Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu; wszczęcie na wniosek podlega umorzeniu. Interpretacja art. 53a ust. 1 pr.bud. wyklucza wszczynanie procedur na żądanie strony z interesem prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga tożsamości funkcji zabudowy, a pozwala na współistnienie zabudowy jedno- i wielorodzinnej zgodnie z przepisami urbanistycznymi i zasadą ładu przestrzennego, uchylając wyrok WSA do ponownego rozpoznania.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. gmina nabywa prawo własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. działka była faktycznie zajęta i pozostawała w publicznym władaniu, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 1998 r. Przepisy wprowadzające.

Przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, opisana w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wymaga oceny rzeczywistej niemożności podjęcia zatrudnienia z uwagi na konieczność stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, niezależnie od wcześniejszej aktywności zawodowej wnioskodawcy.

Decyzja o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego, polegającą na zabudowie rowu melioracyjnego, była zgodna z prawem. Przebudowa miała na celu poprawę funkcjonalności rowu i nie naruszała przepisów o ochronie środowiska. Zarzuty proceduralne dotyczące zebrania materiału dowodowego zostały odrzucone.