Umowy dotyczące przeprowadzenia wykładów, seminariów czy innych zajęć edukacyjnych, z uwagi na ich dydaktyczny charakter, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie jako umowy o dzieło, nawet jeśli zawierają elementy autorskiej twórczości.

Sąd orzeka, że umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów zawarte między S. a I. S. stanowią umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło. W związku z tym I. S. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Decyzje organów polskich związków sportowych w sprawie przyznawania licencji sportowych są aktami sui generis, niepodlegającymi przepisom k.p.a. w zakresie umorzenia postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość.

Osoba składająca oświadczenie o posiadaniu prawa do świadczeń zdrowotnych, działająca w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że jest ubezpieczona, nie jest zobowiązana do zwrotu kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny na mocy przepisów prawa, a brak zaświadczenia o przeciwwskazaniach zdrowotnych do szczepień nie zwalnia z tego obowiązku. Zarzuty proceduralne dotyczące doręczenia upomnień nie wpływają na jego wymagalność.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracji publicznej prawidłowo dokonały oceny stanu faktycznego oraz spełnienia kryteriów formalnych przy cofnięciu uznania organizacji producentów. Skarga kasacyjna nie została uwzględniona, wobec braku naruszeń prawa materialnego ani proceduralnego.