Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. na wyrok WSA w Bydgoszczy nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, ponieważ zarówno ocena prawidłowości stosowania przepisów prawa materialnego, jak i proceduralnego przez sąd I instancji uznana została za prawidłową przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Skarga kasacyjna Gminy D. o wznowienie postępowania nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązujących przepisów, w szczególności art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż nie wykazano istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodowych mających wpływ na pierwotny wynik sprawy.
Bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w rozpatrzeniu zażalenia G. K. stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające przyznanie skarżącej sumy pieniężnej i zwrot kosztów postępowania.
Do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wymagane jest posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa na dzień 31 maja roku złożenia wniosku. Bez tego tytułu wnioskodawcy nie przysługuje wsparcie finansowe.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż oddala skargę kasacyjną złożoną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potwierdzając prawidłowość działania organu administracyjnego oraz sądu I instancji w postępowaniu dotyczącym umorzenia należności z funduszu stypendialnego.
Decyzja o odmowie umorzenia zaległych składek ubezpieczeniowych osobie niepełnosprawnej, bez pełnego uwzględnienia jej sytuacji zdrowotnej i zdolności zarobkowej, narusza przepisy postępowania administracyjnego i wymaga ponownego rozpoznania.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony po upływie ustawowego terminu skutkuje niedopuszczalnością jego merytorycznego rozpoznania; w braku pełnomocnictwa decyzje doręczane są bezpośrednio stronie.
W sprawie oceny wystąpienia choroby zawodowej zespół cieśni nadgarstka, orzeczenia lekarskie stanowią wiążące dowody i brak podstaw prawnych do ich podważenia, o ile zostały wydane zgodnie z przepisami. Sposób powołania sędziów nie może stanowić przyczyny nieważności postępowania sądowego.
Brak uzasadnienia uchwały ustanawiającej zasady lokalizacji punktów sprzedaży alkoholu oraz ich znikoma odległość od obiektów chronionych narusza ustawę o wychowaniu w trzeźwości i zasady poprawnej legislacji, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o odmowie zezwolenia na przebudowę zjazdu była zgodna z prawem, ponieważ lokalizacja zjazdu i zmiana przeznaczenia działki mogłyby zagrozić bezpieczeństwu ruchu drogowego.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję o nałożeniu na E. Sp. z o.o. kary pieniężnej, uznając brak podstaw do odstąpienia od tej sankcji w świetle przepisów ustawy SENT i obowiązków przewoźnika dotyczących geolokalizacji.
Brak uzasadnienia uchwały gminnej dotyczącej zasad sprzedaży alkoholu, działając w ramach uznania, stanowi istotne naruszenie prawa, uniemożliwiając jej sądową kontrolę zgodności z prawem. Uchwała wymaga uzasadnienia, by decyzje były transparentne i kontrolowalne.
Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym stanowi wymóg wynikający z przepisów prawa, który jest bezpośrednio wykonalny na mocy aktu prawnego, a jego realizacja nie wymagała wydania indywidualnego aktu administracyjnego jak decyzja czy postanowienie.
Obowiązek poddania się dzieci szczepieniom ochronnym jest wymagalny na mocy przepisów ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzeń Ministra Zdrowia, a jego egzekucja administracyjna może nastąpić niezależnie od wyroków dotyczących form publikacji szczegółowych planów szczepień.
Oddalenie skargi kasacyjnej Komisji Nadzoru Finansowego z uwagi na dopuszczalność skargi na postanowienie o zabezpieczeniu wierzytelności po nowelizacji przepisów oraz brak wykazania przesłanek utrudniających egzekucję.
Sąd administracyjny naruszył art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych uznając, że przekazanie zerowego stanu danych do systemu SIO nie spełnia przesłanek do przyznania dotacji. Podtrzymano jednak wcześniejszą decyzję, oddalając skargę kasacyjną.
NSA oddalił skargę kasacyjną Gminy Tokarnia, potwierdzając, że uchwała narusza prawo poprzez brak uzasadnienia i ustanowienie zasad usytuowania punktów sprzedaży alkoholu niezgodnie z celami ustawy o wychowaniu w trzeźwości.