Decyzje o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich muszą być doręczane na faktyczny adres zamieszkania, a nie formalny adres rejestracji działalności. W przypadku błędnego doręczenia adres ten nie uruchamia terminu zaskarżenia.

Dofinansowanie przyznane z FGŚP na podstawie art. 15g i 15gg ustawy o Covid-19, związane z działalnością w SSE, kwalifikuje się jako dochód zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., jeżeli istnieje ścisły związek z działalnością strefową.

Skarga kasacyjna I.Z. została oddalona z powodu niespełnienia wymogów formalnych dotyczących precyzyjnego określenia i uzasadnienia zarzutów, co uniemożliwiło ich merytoryczną ocenę przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości ciąży na właścicielach nieruchomości, jeśli nie wskażą, że innemu podmiotowi służyłby status posiadacza samoistnego, wyprzedzający ten obowiązek.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że akt normatywny musi być ogłoszony z zachowaniem odpowiedniego vacatio legis, chyba że istnieją szczególne okoliczności uzasadniające skrócenie tego terminu. Brak zachowania 14-dniowego vacatio legis narusza zasady demokratycznego państwa prawnego.

Nieuzasadnione skrócenie vacatio legis gminnej uchwały narusza zasady demokratycznego państwa prawnego; ważny interes państwowy nie uzasadniał wprowadzenia zmian w przepisach bez odpowiedniego vacatio legis.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego związana z rozstrzygnięciem NSA o VAT nie znajduje uzasadnienia w świetle art. 282 § 2 P.p.s.a., gdy zarzuty skargi kasacyjnej nie odnoszą się merytorycznie do kluczowych kwestii wykładni przepisów unijnych i krajowych.

Przywrócenie terminu procesowego nie jest możliwe, gdy uchybienie wynika z zaniedbań pełnomocnika zawodowego, chyba że strona wykaże brak winy w granicach staranności wymaganej od profesjonalisty.

Odmowę wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej na podstawie art. 26b ust. 3 u.p.d.o.p. należy uznać za zasadną, jeżeli organ podatkowy uzasadni istnienie obiektywnych wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności oraz podejrzeń o unikanie opodatkowania przez sztuczne struktury.

Art. 67a § 1 pkt 3 O.p. odwołuje się do pojęcia ważnego interesu zobowiązanego oraz interesu publicznego, które wymagają rzetelnej analizy stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu sytuacji majątkowej i życiowej podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że w sytuacji braku dowodów na samoistne posiadanie przez inny podmiot niż właściciele, to na właścicielach ciąży obowiązek podatkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 200 § 1 O.p. przez niewyznaczenie terminu na zapoznanie z aktami, nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, uzasadniając prawomocność decyzji o opodatkowaniu gruntów powiązanych z działalnością gospodarczą.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej jest zasadne, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności oraz przypuszczenie, że działania podmiotu mają na celu wyłącznie skorzystanie z ulg podatkowych, co sprzeczne jest z celem przepisów.

Pojęcia ważnego interesu zobowiązanego oraz interesu publicznego, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o finansach publicznych, wymagają każdorazowo wnikliwej analizy okoliczności faktycznych sprawy, przy uwzględnieniu zarówno sytuacji życiowej zobowiązanego, jak i racjonalności dalszego prowadzenia egzekucji administracyjnej.