Przychody z dzierżawy praw majątkowych, w tym znaków towarowych, stanowią przychody ze źródła najmu, dzierżawy oraz podobnych umów zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., nie zaś przychody z praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 tej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, wskazując na istotne naruszenie przepisów postępowania. Uznano, że bezpodstawne było stosowanie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej w kontekście rozliczenia zabezpieczenia jednorazowego wynikającego z przepisów celnych.

W przypadku nieruchomości pozostającej we współwłasności, współwłaściciele są podatnikami podatku od nieruchomości, a obowiązek podatkowy wyprzedzający właściciela ciąży na posiadaczu samoistnym, którym nie jest posiadacz zależny.

Zaliczki na dywidendy dla komplementariuszy spółki komandytowej nie mogą być przedmiotem zryczałtowanego poboru podatku, gdyż stanowią one przychód faktycznie uzyskany z chwilą zakończenia roku obrotowego, a nie w trakcie jego trwania.

Dopuszczalne jest traktowanie wszystkich wydatków niezbędnych do prowadzenia działalności przez nową inwestycję jako koszty kwalifikowane, jeśli wspierają one niezależność gospodarczą nowego zakładu. Uchwała interpretacyjna nie może być uchylona tylko w części, nawet jeśli część roszczeń skarżącego dotycząca kosztów kwalifikowanych jest bezzasadna.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników w SSE w związku z art. 15g i 15gg ustawy o Covid-19, związane z działalnością objętą zezwoleniem, podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że organy administracyjne błędnie oceniły przesłanki umorzenia kosztów egzekucyjnych. Wyrok WSA, uwzględniający skargę podatnika, jest zasadny ze względu na naruszenie prawa procesowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.